Unschool-inspiratie

Zo combineer je unschooling met je huishouden, je werk en de zorg over je jongere kinderen

Mon, 19 Feb 2024 11:11:53 GMT

Gisteren werd mij (tijdens het webinar over Unschooling gevraagd) hoe je alles kan combineren als unschool-ouder.

Er werden zoveel prachtige vragen gesteld. Dit was er één van waarvan ik weet dat meer mensen er mee rond lopen.

Want hoe doe je dat nou?

Je wilt je kind optimaal begeleiden in zijn/haar ontwikkeling, maar het is niet het enige wat je te doen hebt. En het “alle ballen hoog houden” kennen we allemaal wel, maar is nou niet echt het droombeeld waar je naar toe wil werken denk ik.

Eigenlijk is het heel simpel: Je kind unschoolen betekent dat jouw kind LEERT VAN HET LEVEN. Dus voor een jonger broertje of zusje zorgen is leren van het leven. En de was doen, een boodschap halen of even een mail sturen naar die klant zijn ook momenten waarin jouw kind enorm veel leert. En hoewel jij je misschien schuldig voelt dat je niets doet voor je kind, is dat eigenlijk helemaal niet waar. Je bent SUPER GOED BEZIG en geeft jouw kind tal van LEERMOGELIJKHEDEN tijdens het gewone dagelijkse activiteiten.

Je kind kijkt bij jou af hoe jij omgaat met een huilend broertje of zusje (sociaal emotionele ontwikkeling). Je kind ziet hoe jij een boodschappenlijstje maakt (schrijven en lezen), de boodschappen doet (kritisch denken) en met geld betaalt (rekenen). Je kind ziet hoe jij de was sorteert en opzet (praktische vaardigheid en verantwoordelijkheid).

Ook wanneer jij zou gaan werken terwijl je kind aanwezig is, is dit heel leerzaam voor je kind. Hiermee leert hij/zij (tijdelijke) zelfredzaamheid. En daarnaast krijgt je kind een prachtig voorbeeld van hoe je goed voor jezelf zorgt (door te werken en je geld te verdienen).

Allemaal onderdelen van de dag die dus eigenlijk heel normaal zijn, maar enorm veel leerpotentie in zich hebben. Zonder dat je het door hebt!

Ik begrijp dat je af en toe ook TIJD VOOR JEZELF nodig hebt. En ook dat kan je creëeren. Denk aan een rustmomentje na de lunch. Bij ons was dat altijd vaste prik. De kinderen luisterden een luisterboek of speelden op hun kamer. En ik kon even genieten van de (tijdelijke) stilte.

Maar je kan natuurlijk ook samenwerken met andere thuisonderwijs-ouders. Vandaag spelen de kinderen bij jou, morgen bij mij. Of een gastouder, bso of lieve oppas opa of oma.

Belangrijk is dat jij gaat ontdekken waar de behoeften van jouw kind liggen én waar jouw behoeften liggen. Als je daar goed naar luistert en niet te streng bent voor jezelf, dan is er enorm veel mogelijk. En dan voelt het niet alles overleven, maar als LEVEN op de meest vrije, verbindende en vervullende manier .

**************

Wil jij je kind(eren) ook gaan unschoolen? Of doe je dat al een tijdje, maar zou je heel graag verbinden met andere unschoolers?

Sluit dan aan bij 2GETHER: jouw Online Unschool-Community. Hier ontmoet je andere unschoolers, kan je elkaar vragen stellen, inspiratie en inzichten delen en deelnemen aan de wekelijkse ZOOM-meeting waar ik dieper in ga op je vragen en onderwerpen die op dat moment bij jou en andere unschoolers spelen.

Een prachtige plek dus waar je thuis kan komen. Ik kijk er enorm naar uit met jou samen een wereld te creëeren waarin jouw kind(eren) leren van het leven op de meest plezierige, vervullende en verbindende manier.

Voor meer informatie en aanmelden klik dan hier

Zo ervaar je meer balans in jouw rol als unschool-ouder

Mon, 12 Feb 2024 13:34:32 GMT

The body content of your post goes here. To edit this text, click on it and delete this default text and start typing your own or paste your own from a different source.

Je kind is niet het probleem, het schoolsysteem wel

Mon, 12 Feb 2024 13:20:17 GMT

The body content of your post goes here. To edit this text, click on it and delete this default text and start typing your own or paste your own from a different source.

Jij bent de verandering waar je naar op zoek bent

Mon, 12 Feb 2024 13:14:25 GMT

Lieve jij, je voelt het goed. De wereld die jij in je hart voelt ervaar je niet (meer) in de wererld waarin je leeft.

Van binnen voel je het verlangen naar zachtheid, naar oprechte verbinding, naar plezier maken en hardop lachen.

Van buiten jezelf ervaar je een harde wereld, hokjes waarin mensen moeten passen, verwijdering en tweestrijd, competitie en (je kind) klaarstomen voor een maatschappij die niet als de jouwe voelt.

Volg je hart lieve mama of papa. Voel wat klopt voor jou. En voor jouw kind.

Je kind hoeft niet harder te worden om zich staande te houden in deze wereld. Je kind hoeft niet in een hokje te passen om gelukkig te zijn (én te blijven). Je kind hoeft geen leerweg af te leggen zoals zovelen doen om straks een baan of eigen onderneming te hebben.

De wereld vraagt juíst om kinderen die weer voelen en weten wie ze zijn .

De wereld vraagt juíst weer om verbinding, om liefde en om oprechte aandacht .

Want deze wereld wordt niet mooier wanneer we onze kinderen moeten voorbereiden op hectiek, prestaties en hardheid.

De wereld wordt mooier wanneer we weer verzachten.

Waarom?

Omdat je (door mee te gaan in de druk-te) meer van hetzelfde creëert.

En dát.... is juist waarvan jouw hart zegt dat het niet (meer) klopt.

Stop met vechten tegen een wereld die niet meer klopt. Stop met te hopen op verandering.

Jij BENT de VERANDERING.

Door jouw keuze het anders doen creëer je de wereld die jij graag wilt zien voor jouw kind(eren).

Durf jij je te gedragen als een kind?

Mon, 12 Feb 2024 12:57:32 GMT

"Shit!" riep ze luid in de supermarkt. Ik draaide me om en lachte. "Haha! Heb je er geen zin in als ik ook kom?"

Ik stond zoekend voor een schap in de supermarkt. Naast mij stond een jonge vrouw met het Syndroom van Down (of hoe je dat tegenwoordig ook noemt ...). Ze vertelde mij blij dat ze straks naar een feestje gaat. Ze had er zo'n zin in!

"Wat leuk! Ik heb ook wel zin in een feestje!" zei ik lachend.

Hierop draaide ze zich om, deed haar handen voor haar ogen en hing op haar winkelkarretje. "Shit!" Ik schoot in de lach!! Héérlijk hoe lekker open en puur ze reageerde. I love it. Ik beloofde lachend niet naar het feestje te komen. Ik zou gewoon naar huis gaan .

We kwamen elkaar nog 2 keer tegen terwijl we allebei onze boodschappen deden. "Je bent een grappenmaker! En een boef!" zei ze lachend de tweede keer. Ze kwam naar me toe en wilde me kietelen. "Nee, volgens mij ben jij hier de grappenmaker !"

De laatste keer dat we elkaar tegen kwamen zuchtte ze en rolde ze met haar ogen. "Ben je er nou alweer?!"Lachend en weggedoken achter haar begeleidster liep ze weer door.

Wat een heerlijke energie!

De kinderen wisten zich geen houding te geven, maar ik genoot volop. Stralend en zingend verliet ik de supermarkt, de jongens die een krant-abonnement probeerden te verkopen vrolijk gedag zeggend.

Maar waarom deel ik dit nou?

Omdat ik wil vertellen hoe belangrijk het is dat jij doet (of gáát doen) waar jij blij van wordt. En wat jou energie geeft.

Kiezen om je kind(eren) zelf te "onderwijzen" is prachtig! Maar vergeet niet de focus af te halen van "de perfecte moeder/juf zijn". En te verplaatsen naar jezelf.

Jouw kinderen zijn het gezelligst en staan het meest open voor nieuwe (leer)ervaringen als jij lekker in je vel zit.

Dus laat al het MOETEN en die ouder-rol vandaag maar eens los. Voel je weer een kind. Lach, maak lol, doe gek en geniet van het leven.

Ik ben benieuwd wat voor mooie ervaringen je dan allemaal meemaakt vandaag

Hoe leert een kind lezen zonder lesmethodes?

Mon, 12 Feb 2024 12:45:40 GMT

"Maar hóe leert een kind dan lezen?"

Dit is een vraag die mij vaak gesteld wordt.

Lezen is zo'n belangrijk onderdeel van de basisschool, dat het bijna lijkt alsof een kind het alleen maar kan leren via een methode.

Niets van waar!

Onze kinderen (en velen met hun) leerden lezen net als dat ze leerden praten, kruipen, lopen en de kleuren herkennen.

Spelenderwijs dus.

- Omdat ze er nieuwsgierig naar waren.

- Omdat ze er lol in hadden.

- Omdat taal en boeken overal om hun heen waren.

- Omdat ze van ons zagen hoe wij in het dagelijks leven lazen (boeken, blogs, recepten, appjes etc).

Kinderen leren álles wat ze nodig hebben. Op het moment dat het bij hún ontwikkeling en hún interesse past .

Het enige dat jij hoeft te doen als ouder is (net als toen jouw kindje klein was) je openstellen en te genieten van de verwondering van je kind.

Zie waar jouw kind blij van wordt. Lees er boeken over, praat erover, speel het na. Of ga samen boodschappen doen en maak een boodschappenbriefje (eerst met tekeningen, later met woorden).

Wanneer jij de druk er voor jezelf afhaalt (het moeten, de angst dat het niet goed komt) zal je zien dat jouw kind ook zelf leert lezen. Op zijn/haar eigen tijd en tempo . En op de meest leuke, ontspannen en vervullende manier

De juiste schaargreep: noodzaak of onzin?

Mon, 12 Feb 2024 10:39:02 GMT

Kinderen krijgen op school de juiste schaargreep aangeleerd. Want ... door de vingerdifferentiatie (het vermogen om elke vinger gecontroleerd en los van elkaar te bewegen) stimuleer je de fijne motoriek van je kind. En daardoor kan je kindje straks gemakkelijker leren schrijven.

Weer een stelling waar ik niets mee kan als unschooler.

Natuurlijk is het handig en voorál leuk als een kind ooit leert knippen met een schaar. Maar of je kind nu knipt met een schaar met 2 ronde openingen óf met 1 ronde en 1 ovale opening ... en of je kind nu je vingers apart of bij elkaar houdt óf de schaar zelfs op z'n kop houdt...

Dat maakt niets uit!

Waarom niet? De fijne motoriek is toch heel belangrijk om verder te ontwikkelen?

Klopt. Maar dat gaat vanzelf!

Jouw kindje loopt, klimt, pakt speelgoedjes op, eet met zijn/haar handen, probeert kraaltjes te rijgen of houdt de spijker vast die in het hout getimmerd gaat worden.

Jouw kind plukt een bloem, draait een schroefje aan, maakt een tekening, probeert een stofje van je trui te peuteren of strikt de veters aan zijn/haar schoenen.

Ik kan nog uuuuren doorgaan met voorbeelden, maar ik denk dat je hem wel snapt .

Jouw kindje ontwikkelt zijn/haar fijne motoriek vanzelf wanneer je een normaal, gezellig leven samen hebt. Daar hoef je geen speciale schaargreep voor aan te leren.

Er zijn zoveel concepten waarvan de maatschappij of de school zegt dat jouw kind dat móet kunnen of móet ontwikkelen. Maar de grote vraag die je je telkens mag stellen is "Waarom?"

Zou de natuur werkelijk iets gecreëerd hebben dat zich niet op een natuurlijke manier kan ontwikkelen? Zou de mens echt de uitzondering zijn op verder álles wat om ons heen leeft, groeit en bloeit?

Jouw kind heeft geen perfecte schaargreep nodig. Jouw kind heeft het nodig om lekker buiten te spelen in de natuur . En jouw kind heeft een papa en/of mama nodig die wéét dat hij/zij álles leert op het juiste moment en op zijn/haar eigen manier .

***********

Wil jij jouw kind(eren) ook gaan unschoolen? Maar loop je nog met vragen rond? Of ben je al een tijdje bezig met unschooling, maar is de flow er een beetje uit? Sluit dan aan bij een gratis webinar! Via de knop "Gratis" kan je hier meer over lezen en meld je je gemakkelijk aan.

Leren lezen zonder lesmethodes

Thu, 02 Nov 2023 14:29:33 GMT

Leren lezen zonder lesmethodes

In onze huidige maatschappij zijn de leesboekjes niet meer weg te denken uit het leven van een opgroeiend kind. Het begint al op de kleuterschool. Voordat een kind naar groep 3 mag, moet hij/zij de letters van het alfabet kennen. Om vervolgens woorden en zinnen te gaan leren lezen volgens een methode met een opbouw die garandeert dat jouw kind binnen een jaar korte en simpele teksten kan lezen. Maar kan het ook anders?

Ja! Absoluut!

Jouw kind kan leren lezen op eenzelfde manier als dat jouw kindje leerde kruipen (en lopen, praten, kleuren herkennen, tellen...)

Jij hoefde het kruipen niet voor te doen, zodat jouw kind het daarna na kon doen. Het gebeurde gewoon. Ineens ging dat kontje omhoog en kwam je kindje in beweging. Misschien trok je kindje zich eerst met de armen naar voren. Of misschien duwde je kindje zich eerst naar achter zoals onze dochter deed.

Maar ... je kindje leerde uit zichzelf om zich voort te bewegen.

Jij ,als ouder, zag dat gebeuren en je haakte er op in. Je ging een klein eindje van je kind afzitten en vroeg of hij/zij naar je toe wilde komen. Of je zag dat je kindje zelf ging reiken naar een speeltje dat net iets buiten zijn/haar bereik lag.

En binnen niet al te lange tijd kroop je hij/zij over de vloer. En niet veel later liep je kindje.

Het ging eigenlijk vanzelf.

Zo gaat dat ook met leren lezen.

Je kind heeft op een bepaald moment interesse in geschreven taal. Dat merk je doordat je kind vragen gaat stellen als “Wat staat daar?” “Welke letter is dat?” “Hoe schrijf je ...?”

Is dat dan het moment waarop je kind leert lezen?

Nee!

Je kind is al veel eerder bezig met taal. Hij/zij ziet jou een boodschappenbriefje schrijven. Je kind kijkt mee wanneer je een boekje voorleest. Of je kind kijkt naar de letters die op het pak van de hagelslag staan.

Het leren lezen begint dus al veel eerder. Op een moment dat jij het nog niet ziet. Het is een beetje vergelijkbaar met de lente. Wanneer de temperatuur weer aangenamer wordt, voelen we dat het lente is. Heerlijk! Maar de lente begint al veel eerder. Wanneer er nog sneeuw ligt en je nog niets van de naderende zomer kan voelen of zien. Toch is er onder de grond al van alles gaande waardoor straks de narcissen hun kopje boven de grond kunnen steken.

Zo gaat dat ook bij jouw kind. Jouw kind is al bezig met taal (en met lezen) lang voordat je daar erg in hebt.

Dus puur doordat jij boodschappenbriefjes schrijft, recepten leest, voorleest uit een boek, even wat opzoekt op internet of een briefje schrijft aan je partner komt jouw kind als vanzelf in aanraking met taal. En leert jouw kind de letters en woorden.

Maar ja ... het om je heen zien en het ook ‘zelluf’ doen is nog wat anders. Maar eigenlijk gaat het leren lezen precies hetzelfde als het leren kruipen.

Je kind gaat experimenteren . Gewoon spelen en uitproberen op zijn/haar eigen unieke manier.

Onze dochter bijvoorbeeld wilde op een gegeven moment graag weten ‘waar ik in het boek was’ als ik aan het voorlezen was. Ik hield mijn vinger dan bij de tekst die ik voorlas. Ze kende alle letters al, maar ze wilde me nooit vertellen welke letter ik aanwees. Ze leerde lezen in stilte, zonder mijn uitleg of herhalingen.

Soms nam ze ‘stiekem’ een boekje mee naar haar kamer en las ze het zonder dat wij het merkten (;-) ). Op een gegeven moment was ze beneden en las ze zomaar een zin voor. Een zin waarin woorden zaten met de ou! Terwijl ik die nog nooit bewust met haar geleerd had! Toen ik haar vroeg hoe ze die letter kende zei ze heel droog: “Dat is toch logisch, die staan toch in het boek!”. Ze had het zichzelf dus geleerd.

Ieder kind leert op zijn/haar eigen manier. En jij als ouder hoeft alleen maar te volgen en aan te sluiten bij de interesse van je kind.

Heeft je kind veel vragen over de letters? Dan kan je vertellen welke letters het zijn en hoe je ze uitspreekt. Je kan beginnende leesboekjes halen bij de bieb. Of kleine leesspelletjes doen in huis of op straat (bijvoorbeeld “zoek de letter a” in een voorleesboek of bij een straatnaambordje).

Leert je kind liever vanuit beweging? Dan is het leuk om letters op vellen papier te schrijven. Je kind kan dan van de ene letter naar de andere letter springen. Hetzelfde kan je doen met woorden en met zinnen. Of bedenk een leuk buitenspel waarbij je kind in een bepaalde volgorde naar verschillende woorden moet rennen.

Hieronder nog wat ideeën:

- Houden jullie van koken en bakken? Maak dan eens letter-koekjes.

- Bedenk een lied waarvan iedere zin begint met een bepaalde letter

- Schrijf een klein briefje aan je kind en leg dat bij zijn bed terwijl hij slaapt

- Schrijf een kort boodschappenbriefje en laat je kind het lezen en de juist boodschappen pakken in de winkel

- Schrijf letters in het zand, in scheerschuim of in een bak met droge erwten

Oh ja, wat een GROOT succes bij ons was, was vieze woorden !

Poep, pies, kak, scheet en stront zijn echt hilarisch en ge-wel-dig als het gaat om leren lezen (én schrijven).

Mijn advies aan jou? Hou het luchtig en speels. Je kind leert echt vanzelf lezen. Het ene kind doet het snel, de ander neemt wat meer de tijd. Dat de kinderen op school kunnen lezen met 7 jaar betekent niet dat dit een standaard is die voor ieder kind prettig en haalbaar is.

Uiteindelijk (voordat je kind 20 is) kan hij/zij lezen (tenzij er een medische of andere reden is die niet gangbaar is). En tot die tijd...hoef je alleen maar te genieten en je kind te ondersteunen in zijn/haar eigen interesses.

Wat jij kan doen is zorgen voor een omgeving waarin taal altijd aanwezig is (zoals alle voorbeelden die ik hiervoor gaf) en dat je er geen druk op legt. Leren mag en kan leuk zijn.

Ik hoop dat je geholpen bent met deze blog. Heb je nog vragen? Dat begrijp ik heel goed! Stel ze gerust hieronder. Dan beantwoord ik je vraag in een volgende blog.

Liefs Esra

Veiligheid: de onzichtbare kracht naar leren vanuit plezier

Mon, 16 Oct 2023 11:54:42 GMT

De wereld van een kind is sterk gefocust op leren. Leren lopen, leren praten, leren omgaan met emoties, leren lezen, schrijven, rekenen en de wereld begrijpen.

Misschien voel jij als (toekomstige) unschooler soms ook de drang om je kind van alles te willen leren: samenwerken, een plan maken, lezen, netjes eten, jezelf aankleden of luisteren naar anderen...

Allemaal prachtig. En waarschijnlijk wil je dit je kind allemaal bijbrengen vanuit jouw beste intenties. Je wil je kind voorbereiden op een toekomst waarin je kind een gelukkige, evenwichtige, zelfstandige volwassene is die vol zelfvertrouwen de wereld in stapt.

Maar daarin wordt een héél belangrijk punt vaak over het hoofd gezien: Veiligheid.

Wanneer een kind zich veilig voelt in jouw gezelschap dan heeft het brein ruimte om nieuwe verbindingen te maken. Om te groeien en zich te ontwikkelen.

In tegenstelling tot wanneer een kind zich onveilig voelt. Dan reageert een kind vanuit de overleefstand "de vlucht- of vechthouding" vanuit de amygdala. Er is dan fysiek geen mogelijkheid in het brein om functioneel en effectief te leren en nieuwe verbindingen te leggen.

Nu hoor ik je bijna opgelucht zuchten "Phoe ... fijn ... mijn kind is veilig. Er zijn geen bedreigingen. Dus mijn kind staat niets in de weg om zich op de meest optimale manier te ontwikkelen."

Toch is een gevoel van veiligheid iets veel subtielers dan vaak gedacht wordt.

Veiligheid is een gevoel. Een weten dat jij er mag zijn. Dat je gehoord en gezien wordt. Dat je gewaardeerd wordt. En dat er iemand voor je is wanneer je het zelf even niet meer weet.

Daarom is het zó belangrijk en zó waardevol om er te zijn voor jouw kind. Juíst op het moment dat jouw kind het moeilijk heeft. Juíst wanneer je hem/haar achter het behang zou willen plakken. Juíst wanneer je kind je lijkt uit te dagen en maar (negatieve) aandacht blíjft vragen.

Juist dán is het moment om te investeren in jullie relatie. Want dat zijn de momenten waarop jouw kind bevestigd krijgt: Ben ik veilig? Mag ik er zijn? Word ik gezien? Ben je er écht voor mij?

Kan je kind alle vragen met een JA beantwoorden? Dan kan het brein optimaal nieuwe kennis tot zich nemen.

Moet je daarbij over je eigen grenzen heen gaan? Nee natuurijk niet.

Maar weet dat juist op het moment dat het voor jouw kind uitdagend is jij het grote anker bent voor liefde, vertrouwen en veiligheid. En dát is de basis die nodig is om optimaal te leren.

Wil je dus jouw kind zo goed mogelijk ondersteunen in zijn/haar ontwikkeling?

Investeer dan in jullie relatie. Voorál op die momenten dat jouw ouders/de leerkracht op school en de maatschappij een oordeel zou hebben over zijn/haar gedrag. Een wijzende vinger, een boze reactie of straf is niet wat jouw kind nodig heeft.

Maar kies voor interesse, waardering, open armen, een extra knuffel en heldere grenzen die vanuit verbinding gegeven worden. Dat biedt de basis voor een kind om te weten dat het veilig is, dat het mag zijn wie het is, en dat het onvoorwaardelijk geliefd wordt.

Vanuit liefde en vertrouwen kan jouw kind zich ontwikkelen en de wereld verkennen met een open houding en het zelfvertrouwen om te leren en te groeien.

Dus, hoe uitdagend het leven soms ook is, probeer altijd de focus te houden op het feit dat jouw kind zich veilig, gehoord en gewaardeerd voelt. Want dat is de sleutel tot kunnen leren op de meest effectieve én meest plezierige manier.

De beste manier om je kind te unschool is....

Mon, 16 Oct 2023 11:42:09 GMT

"Hoe kan ik mijn kind(eren) het beste unschoolen? Er zijn mensen die er over schrijven, praten en delen. Maar iedereen zegt iets anders. En ik raak ervan in de war."

Deze vraag krijg ik de laatste tijd veel. En omdat jij daar misschien ook mee zit, wil ik mijn visie met je delen, zodat je hier wat meer helderheid in krijgt.

In onze maatschappij (vooral binnen het schoolsysteem) zijn we gewend geraakt aan het idee dat er voor alles een beste methode is. Of het nu gaat om het laten doorslapen van je kind, het leren lezen of schrijven, het bereiken van succes, of het behouden van een goede gezondheid; er zijn methodes voor alles.

Allemaal methodes die jou verder willen helpen. En natuurlijk... het kan heel inspirerend zijn om daar eens in te duiken. Om eens te snuffelen aan de manier waarop een ander het doet.

Maar jij bent niet die ander. En jouw kind is gelukkig ook geen 13 in een dozijn-kind. Jullie zijn allebei uniek.

Niemand kan je dus vertellen wat de beste weg is. Anderen kunnen alleen delen wat voor hun heeft gewerkt.

Dit is de reden waarom ik in de begeleiding en coaching van unschool-ouders altijd nieuwsgierig ben naar jou.

Ik ben niet geïnteresseerd in de visie van een unschool-goeroe. Je zal mij nooit "de grote namen in unschool-land" zien quoten. Want het gaat niet om hun visie. Het gaat om jou.

Om waar jij je goed bij voelt. Om wat er IN jou leeft. En naar wat jouw triggers, wensen en behoeften zijn wanneer je jouw kind steeds meer vrijheid geeft om zijn/haar eigen pad te bewandelen en te leren op een eigen manier.

Unschooling is vooral een proces voor de ouder. Het gaat om het afschudden van lagen die niet langer bij je passen. Om uiteindelijk meer innerlijke vrijheid en vertrouwen te ervaren.

Want je kunt je kinderen niet in vrijheid opvoeden als je zelf niet vrij en vol vertrouwen bent. Daarom begint unschooling bij jou, als ouder.

En voor de één betekent dat dat je álles loslaat. Dat je kinderen zelf beslissen hoe laat ze gaan slapen, wat ze eten en wanneer, hoeveel ze gamen en of ze wel of niet naar buiten gaan.

Voor de ander betekent het dat je grenzen geeft in wat wel en niet oké is. Omdat die grenzen bij jou passen. Niet vanuit angst of oude programmering. Maar vanuit liefde voor jezelf. Omdat het voor jou kloppend is. En je op die manier een leukere, fijnere moeder (of vader), partner en mens bent.

De beste manier van unschoolen is dus door weer te ontdekken wie jij bent. Waar jij je goed bij voelt, waar jouw grenzen liggen, wat jou plezier en energie geeft. En vanuit die verbinding met jezelf kan je je kind(eren) optimaal ondersteunen en begeleiden in wie zij zijn en wíllen zijn. Jij bent dan hun levende voorbeeld van hoe je leeft naar je eigen waarheden en hoe je grenzen geeft vanuit jouw eigen authentieke visie.

Zonder (les)methodes, zonder toetsen, zonder angst. Maar vanuit plezier, verbinding en een diep verlangen te leven in vrijheid.

Dát is unschoolen op de beste manier. Door weer diep van binnen te voelen en weten wie jij bent. Zodat je geen enkele methode meer nodig hebt, maar je eigen pad loopt. Samen met je kind(eren).

******

Ben je op zoek naar meer diepgande ondersteuning bij dit innerlijke proces van unschooling? Dan ben ik er voor jou!

Ik bied hiervoor een heel mooi unschool-coachingstraject aan waarin jij vanuit verbinding met jezelf weer de ouder wordt die je graag wilt zijn. Vol vertrouwen, met een heldere visie en met een glimlach op je lippen die van binnnuit komt.

Ben je hierin geïnteresseerd? Lees dan hier verder.

Leven is leren

Mon, 16 Oct 2023 11:36:14 GMT

Leren is leven. Niets meer en niets minder. Gewoon het plezier volgen van jouw kind(eren) en van jezelf.

Het enige wat van jou gevraagd wordt is dat je weer gaat leven. Zonder voorwaarden, regels en oordelen . En dat je je weer gaat verbinden met wie jij werkelijk bent.

Ergens diep in jou leef jij, leeft het kind in jou. Misschien wel ergens onder al die lagen conditionering en programmering.

Maar je bent er. Die gelukkige stralende jij was nooit weg. En nu ... samen met jouw kind ... mag jij weer jij worden. En mag jouw kind zichzelf blijven.

Stralend, sprankelend, open, gelukkig en puur.

Zie je de sprankeling in de ogen van je kind? Geniet je daar ook zo van?

Volg het maar. Laat je meevoeren in de wereld van jouw kind. Ontdek de magie die jouw kind ervaart. Voel het ongeremde plezier weer door je eigen aderen stromen.

En merk dan ook weer op wat jou blij maakt. Waar jouw hart sneller van gaat kloppen.

Dát is leven. Dát is leren.
Dát is wat ik jou gun.
Dát is wat ik jouw kind gun.
Dát is wat ik de wereld gun.

Passen leesmethodes bij unschooling?

Mon, 16 Oct 2023 11:29:32 GMT

Het korte antwoord is: Nee.

Bij unschooling draait het erom dat kinderen leren van het leven. Leren ontstaat dus in de (belevings)wereld van jouw kind. Daarbij geeft je kind zelf sturing in dat leerproces.

Allemaal hele mooie woorden. Maar wat betekent dat nou?

Wanneer je kind interesses heeft in lezen is dat natuurlijk super leuk. Je wil je kind hierin ondersteunen. En dat kan ook op heel veel verschillende manieren.

Maar een leesmethode is niet waar je dan aan moet denken.

AANSLUITING BIJ BELEVINGSWERELD

Een leesmethode heef een vaste opbouw waarbij jouw kind aan de hand wordt meegenomen in de "juiste" volgorde van opdrachtjes maken.

Met een leesmethode leert je kind eerst de losse letters en korte woordjes, daarna korte zinnetjes (die geen mens in het dagelijks leven zou zeggen ) en daarna de gecombineerde letters, leestekens en langere zinnen.

Je kind leert daarmee wel lezen, maar het sluit zeer waarschijnlijk niet aan bij de werkelijke behoefte van jouw kind. Je kind wil een boodschappenbriefje schrijven. Of ook uit een boek kunnen lezen. Net als jij.

Misschien wil jouw kind daarom liever gelijk hele woorden leren lezen/schrijven.

Het eerste woord van onze zoon was "brantwirman" en onze dochter schreef als eerste woord "mailitolpoonie" . En dat deden ze op hetzelfde moment als dat ze leerden lezen.

Het sloot aan bij hun belevingswereld én ze ontdekten het lezen/schrijven helemaal op hun eigen manier en in hun eigen tempo.

Een leesmethode had hun weggehouden van hun eigen unieke manier van leren.

AUTONOMIE

Daarbij heeft jouw kind bij het volgen van een methode geen controle of sturing in het leerproces, want de opbouw in "het alfabet leren" en "woorden lezen" is al vooraf bepaald.

Door een methode te volgen leer je jouw kind dat iets buiten jouw kind vertelt én weet wat de juiste volgorde is om iets aan te leren.

Maar dat is niet wat unschooling is.

Bij unschoolen leert jouw kind vanuit eigen interesses en op zijn/haar eigen manier en tempo.

Het vraagt van jou om een stapje terug te doen (uit de leidersrol). En je kind te begeleiden vanuit rust en vertrouwen. Daar ontstaat de magie.

Mijn visie is veel groter dan alleen vrijer onderwijs. Herkenbaar?

Mon, 16 Oct 2023 11:23:17 GMT

Mijn droombeeld? Dat niet alleen alle kinderen, maar ook alle volwassenen weer vrij zijn! Vrij in hun hoofd, vrij in hun hart, vrij in hun lijf.

Je kan ervoor kiezen om je kind(eren) te gaan unschoolen. Maar dat kan alleen als je zelf ook de vrijheid (weer) intern voelt.

En dat is soms een uitdaging. Want bijna alle volwassenen zitten vol met allerlei "waarheden" die we geleerd hebben van onze ouders, leraren, vrienden en de samenleving waarin we leven. Maar wat als we dat allemaal los kunnen laten?

Mijn droom is dus veel groter dan alleen een wereld waarin kinderen niet meer op school leren.

Ik geloof, streef en zet me in om een wereld te creeeren waarin iedereen weer met plezier in de dag opstaat. Waarin iedereen zijn hart volgt. En doet waar hij/zij lol in heeft en waar zijn/haar talenten liggen. Of je nu een kind bent of een volwassene.

Want alleen dan maken we de wereld mooier met wie we al zijn.

Je hoeft niks te worden. Je hoeft niks meer te doen dan alleen maar te voelen wie jij van binnen al bent.

En dat is wat veel ouders voelen dat ze hun kind(eren) gunnen.

Maar dat kan alleen als jij dat (als ouder) ook weer gaat voelen en voeden.

We gaan stoppen met "out of the box" denken waarin je het net even anders doet dan iedereen om je heen (regulier onder vs thuisonderwijs).

We gooien die box overboord!

Ga weer leven. Ga weer voelen. Ga weer stralen. En geef dat aan je kinderen mee.

Dat is mijn droombeeld! En daar zal ik je vanavond nog veel meer over vertellen in het webinar over unschooling (waar het dus veel verder gaat dan alleen "hoe leert mijn kind leren zonder lesmethodes).

Het is een verschuiving in de wereld. Een nieuw perpectief. Een beweging die komt vanuit ons hart. En daar help ik je graag verder in om dat vrije en heerlijke leven te (gaan) leven.

Voel jij hem ook? Maar loop je nog tegen praktische problemen of innerlijke stemmetjes aan die jou vertellen dat hjet moeilijk is, dat je het niet kan of dat het dan misschien niet goed gaat komen met je kind(eren)? Let me know! En plan een gratis gesprek met me in. Ik kijk graag met je mee en geef je help je weer verder op weg.

Liefs Esra

Jouw unschool-afstemming

Mon, 21 Aug 2023 10:17:10 GMT

JOUW UNSCHOOL-AFSTEMMING. (Lees dit alsof dit jouw tekst en jouw nieuwe werkelijkheid is)

In de ochtend staan mijn kind en ik op ons eigen tempo op. We genieten samen rustig van het ontbijt. Vervolgens doen we waar we blij van worden. Misschien lees ik een boek (voor) of bezoeken we een leuke en inspirerende plek, zoals een kinderboerderij of museum. We kunnen ook verder gaan met het bouwen van die enorme toren van lego! Of we maken een wandeling door het bos waarbij we de prachtige bloemen, paddenstoelen of de dieren die we onderweg tegenkomen bewonderen.

De ochtend verloopt in flow. Ik voel me gelukkig en rustig van binnen. En uk geniet van het enthousiasme en de blijheid van mijn kind. Ik zie dat mijn kind iedere dag nieuwe ervaringen op doet en zich steeds verder ontwikkelt. Wat een cadeau om dit samen te mogen meemaken.

's Middags speelt mijn kind met andere (thuisonderwijs-)kinderen. Ook daar geniet hij/zij enorm van. En voor mij is er ook tijd om te ontspannen. Ik geniet van dat heerlijke boek dat ik lees of ik heb een fijn gesprek met een andere ouder.

De manier waarop ons leven verloopt, is precies zoals ik het je had voorgesteld. Ik voel me gelukkig, heb alle vertrouwen in de ontwikkeling van mijn kind, en ik geniet van deze bijzondere tijd die wij samen delen.

*********

Hoe voelt je lichaam nu je dit gelezen hebt? Kan je voor je zien hoe jouw leven én dat van je kind(eren) eruit zal zien wanneer dit jullie leven zou zijn?

Het is mogelijk!

Donderdag 24 augustus 2023 kan jij gratis meedoen aan een nieuw webinar .

Hierin bespreek ik de 3 belangrijkste pijlers om van jullie unschool-avontuur een magisch mooie ontdekkingsreis te maken.

Inzichtelijk, praktisch en met volop ruimte om vragen te stellen.

Klik hier voor meer info en om je aan te melden.

Het onderwijssysteem is kapot

Mon, 21 Aug 2023 09:51:07 GMT

Wordt het niet eens tijd om het toe te geven? Het onderwijssysteem is kapot!

Kinderen leren feiten te reproduceren en het "goede" antwoord te geven. Ze worden gepropt in het hokje van de "perfecte leerling" en de "perfecte burger".

Maar het is klaar!

Jouw kind kwam met een doel naar deze aarde. Met zijn/haar eigen-wijsheid. Om de wereld te helpen in deze transitie.

En het is aan jou om op te staan! En te zeggen: het oude systeem is dood. Ik doe er niet meer aan mee.

Vanaf nu gaan we weer leven en leren zónder angst. Zónder testen en toetsen, voorwaarden, labels en vaste leerplanningen.

Vanaf nu creëren wij een wereld die is gebaseerd op liefde. Op verbinding. En op vertrouwen.

Want er is geen enkele overheid, school of methode-schrijver die beter weet wat jouw kind nodig heeft.

Dat weet alleen jouw kind.

En jouw kind leert álles wat hij/zij nodig heeft in dit leven. Omdat het vanuit het hart van jouw kind stroomt om te leren en zich te ontwikkelen.

Kinderen die in een systeem vastzitten weten niet meer wie ze werkelijk zijn en zijn rond hun 30e weer "op zoek naar zichzelf".

Maar jouw kind niet. Wanneer je je kind uit het systeem haalt. Én wanneer jij het systeem uit jezelf haalt.

Je bent vrij. Je kind is vrij. Álles is mogelijk!

Dus leef, lach en vertrouw!

Jij bent de verandering waar jouw kind en deze wereld op wacht.

*******

Voel je deze knallende, krachtige en prachtige energie ook in je borrelen? Maar zoek je nog wat ondersteuning of inspiratie? Boek dan een gratis kennismakingsgesprek bij me.

****

Geniet van deze prachtige dag!

Liefs Esra

Wat een steek van een schorpioen met unschooling te maken heeft

Sun, 06 Aug 2023 20:45:31 GMT

Vorige week ging onze dochter nog even buiten plassen voor het slapen gaan. Ze weet wel dat ze haar schoenen s avonds aan moet van ons, maar ze was toch maar heel even buiten???

Opeens hoorde we haar gillen! Ik rende naar haar toe terwijl ze schreeuwde dat ze gestoken was door een schorpioen. Paniek!!

We namen haar snel mee naar binnen en mijn man zoog het gif uit de gestoken plek. Daarna deden we er direct ijs op.

"Hoe voelt het?" vroeg ik toen ze na de eerste schrik tegen me aan zat.

Ze vertelde dat haar voet pijn deed. En hoe de pijn omhoog klom haar been in.

Oei... het gif is er dus niet uit. Dit klonk niet goed.

Mijn man belde voor de zekerheid 112. Stel je voor dat deze schorpioen een giftige variant is ...

"Mam, kan jij met je energie het gif stoppen dat door mijn lijf omhoog gaat?"

Natuurlijk! Ik was zo geschrokken dat ik dat totaal vergeten was!

Haar been had ze een beetje raar gedraaid op de bank liggen. Zo deed het minder pijn. En ze wees aan waar de pijn en het gif op dat moment zat. Het kwam bijna tot haar heup.

Snel verbond ik met me de aarde en alles om me heen. Ik voelde de verbinding en hield mijn hand iets boven de plek die ze had aangewezen.

Direct voelde ik wat er onder mijn hand zat en trok het er in energie uit. Sliertjes gif kwamen naar buiten. En vrijwel meteen zag ik haar been ontspannen.

Ik ging met mijn hand via haar bovenbeen naar haar voet en nam daar ook weg wat er niet hoorde.

Haar lichaam ontspande... ze zuchtte...

"Wat ervaarde je? Heb je er iets van gemerkt? vroeg ik haar.

"Het is weg mam. De pijn is verdwenen." Ik voel nog een klein beetje waar hij mij gestoken heeft, maar verder is alle pijn weg."

Wat fijn dat ze zo wijs was om mij te vragen met energie te werken.

Op advies va de 112 zijn we nog even naar de eerste hulp van het ziekenhuis gereden.

Ze waren daar heel vriendelijk en vertelden dat een schorpioenteek niet gevaarlijk is, maar wel heftiger is dan een wespensteek. En dat ze haar graag even checkten, omdat de pijn omhoog haar been in kroop.

Ze waren verbaasd ... er was bijna niets te zien van de steek. Haar huid was een klein beetje rood waar ze gestoken was, maar verder zag je niets.

We konden dus weer onverrichte zaken terug naar huis. En uiteindelijk lagen we om 1 uur s nachts weer op bed. We konden allemaal weer ontspannen.

******

Maar wat heeft dit nu met unschoolen te maken?

Unschoolen betekent niet alleen je kind niet naar school doen en geen lesjes meer uit een werkboek maken.

Unschoolen betekent dat je (weer opnieuw) een diepe verbinding gaat maken met jezelf, met je kind en met alles om je heen).

Je neemt niets meer klakkeloos aan van een ander. Maar je gaat je eigen wijsheid weer herkennen, erkennen en gebruiken.

Voor mij is het werken met energie en het invoelen van wat er gebeurt in mijn eigen of andermans lichaam een tweede natuur geworden.

Mijn manier van leven en mijn visie hoeft niet hetzelfde te zijn als die van jou. Iedereen draagt zijn eigen-wijsheid in zich.

Als je gaat unschoolen krijg je niet alleen de kans om los te komen van het schoolsysteem, maar ook van alle andere systemen om ons heen. En alle systemen in jou.

Dát is wat mij betreft unschooling. Niet vanuit je hoofd beredeneren en volgen wat "unschool-proffesionals" jou vertellen.

Maar weer écht voelen en verbinden met je hart, met je lichaam en met jouw eigen-wijsheid .

****

En als je nu denkt "Ik wil met jou in contact. Ik wil ook vanuit die verbinding met mezelf en vanuit dat vertrouwen en die rust mijn kind unschoolen." stuur me dan een privé berichtje. Dan plannen we een gratis en geheel vrijblijvend kennismakingsgesprek in.

Geniet van deze mooie dag .

Liefs Esra

Hoe zorg ik dat mijn kind ontdekt wat zijn/haar interesse is?

Mon, 31 Jul 2023 22:25:24 GMT

"Hoe zorg ik dat mijn kind weet wat hij/zij leuk vindt? Het lijkt alsof alleen het beeldscherm interessant is. Verder hangt mijn kind veel en verveelt zich."

Deze vraag krijg ik (in verschillende variaties) de laatste tijd veel. En het betreft kinderen van ongeveer 3 jaar tot en met puber-leeftijd.

De eerste vraag die ik dan altijd aan de ouder(s) stel is "Waar word jíj blij van? Wat doe jij graag? Waar vind jij leuk om te doen?"

Heel veel ouders hebben eigenlijk geen idee. Ze zijn druk met de kinderen, met het huishouden, hun werk, af en toe nog wat ontspanning in de sportschool of bij vrienden.... Nou, dat is het wel zo'n beetje. Dus tijd voor iets "gewoon leuks" is er eigenlijk niet. Misschien herken jij dat ook wel.

Maar hoe kan je verwachten dat je kind weet wat hij/zij of leuk vindt als je het zelf ook niet weet?

"Words don't teach"

Kinderen leren vooral van wat jij ze voordoet. Niet van wat je ze zegt of opdraagt.

Dus denk eens na over wat jij leuk vindt om te doen . En ga dat ook doen!

Ten eerste word je er zelf blij van. Jouw energie gaat omhoog. En daardoor word je ook nog eens een leukere moeder.

Plus je kind krijgt een voorbeeld dat het fijn is om te doen wat je leuk vindt. En misschien inspireer je je kind wel om mee te gaan doen. En heb je samen een leuke tijd.

Dus ga tekenen, hardlopen, een boek lezen, de muur opnieuw sauzen, pak de lego en ga zelf iets bouwen of bak een taart.

Alles is goed! Als jij er maar blij van wordt!

Je zal zien wat voor positief effect dat (op termijn) heeft op jou én op jouw kind.

(Verwacht geen wonderen. Als dit nieuw voor je is, mag je hiermee gaan oefenen. Het hoeft niet meteen het Walhalla in jullie huis te zij . Iedere dag een klein beetje vooruitgang is óók vooruitgang .)

Wat ga jij vandaag doen waar jij blij van wordt?

Hoe hou je het leuk als je kinderen ieder dag om je heen zijn?

Thu, 27 Jul 2023 22:06:49 GMT

Een veelgestelde vraag als het gaat om thuisonderwijs is "Hoe ga ik dat klaar spelen? Ik kán en wíl niet 24/7 met mijn kinderen zijn!"

Ik hoor je. Het is zó herkenbaar. Want ik ben ook heel graag mét mijn kinderen. Maar ik hou er ook heel erg van om helemaal alleen te zijn.

Ik denk dat het ook heel belangrijk is om als ouder tijd te hebben waarin je alleen maar voor jezelf hoeft te zorgen. En niet bezig hoeft te zijn met de wensen en behoeften van een ander. Of dat nu je kind, je partner of wie dan ook is.

Als ik geen tijd voor mezelf creëer word ik daar écht geen leukere moeder van.

Dan word ik knorrig en kortaf. Dan kan ik minder goed openstaan voor de spontane vragen en acties van mijn kinderen. En merk ik dat ik me automatisch steeds meer afsluit voor alle geluiden en prikkels om me heen.

En dat is niet wat ik mijn kinderen gun.

Ik wil een moeder zijn die:
- aanwezig is;
- blij en ontspannen is;
- tijd en ruimte heeft voor knuffels en praatjes tussendoor;
- nieuwsgierig is en samen met haar kind de wereld verkent;
- goed voor zichzelf zorgt en dat ook voorleeft:
- gewoon gelukkig is.

Maar ik ben geen superwoman . En jij ook niet, toch?

Het is daarom als thuisonderwijzers en unschoolers belangrijk om een mengelmoes te maken van de behoeften v an ieder gezinslid. En dat is als een spel wat iedere keer weer mag veranderen, want het leven staat niet in steen gehouwen.

Ik creëer momenten waarin ik helemaal alleen een boek lees, naar een vriendin ga of in de natuur wandel terwijl de kinderen bij mijn man of bij vriend(innet)jes zijn.

Ik sta later op dan mijn man en kinderen. Hierdoor kan ik in rust de dag beginnen en mijn eigen gedachten ordenen, schrijven, muziek luisteren of wat lezen.

We gaan naar plekken waar we het allemaal zó fijn hebben dat het als vanzelf als me-time voelt.

Er zijn zoveel mogelijkheden.

Maar je moet ze wel zelf creëren . En dat kan alleen als je nét zoveel van jezelf houdt als dat je van je kind(eren) houdt. En nét zo goed voor jezelf zorgt als dat je voor je kind(eren) zorgt.

Hou jij zoveel van jezelf dat je jezelf tijd, ruimte en rust gunt? En regel je dat dan ook voor jezelf?

School heeft mij nooit geleerd wat echt belangrijk is

Thu, 27 Jul 2023 21:52:52 GMT

School heeft mij nooit geleerd wat écht belangrijk is in het leven. Als leerling niet én als leerkracht niet.

Ik leerde hoe ik stil moest zitten terwijl ik wilde buiten spelen. Ik leerde dat ik nóg meer moest oefenen op mijn rekensommen, want ik kon het nog niet goed genoeg . Het leerde me allemaal informatie in mijn hoofd te proppen wat ik helemaal niet boeiend vond.

School probeerde mij te leren een "goede burger " te zijn. Me netjes te gedragen zoals iedereen dat deed. Met allemaal dezelfde eindtoets , dezelfde kennis en dezelfde antwoorden .

Gelukkig ben ik niet zo conformistisch. Ik leerde hard, omdat ik lief gevonden wilde worden. Én omdat ik leren leuk vind. De wereld ontdekken is geweldig!

Maar wat had k graag geleerd wat mij geboeid had!

Ik leerde nooit hoe ik (meer) van mezelf kan houden . Ik leerde niet luisteren náár en omgaan mét al die gedachten en gevoelens die in mij zaten. Ik leerde niet écht samenwerken waarbij ieders kwaliteiten van waarde waren. Ik leerde niet voor mezelf te durven denken. ..

Wat een cadeau dat het ook anders kan!

Na ruim 10 jaar juf geweest te zijn in groep 6,7 en 8, wist ik "Dit ga ik mijn kinderen niet aandoen."

En het bijzondere is (maar niet heus ) er zijn héél veel ex-leerkrachten die kiezen voor t huisonderwijs. En in het bijzonder voor unschooling. Waarom zou dat nou zijn...?

Thuisonderwijs kies je niet, omdat het zo lekker comfortabel is, want dat is het echt niet altijd.

Thuisonderwijs kies je niet omdat jij alles beter weet dan wie dan ook.

Thuisonderwijs kies je omdat je voelt dat het onderwijs niet klopt. Jouw kind is geen eenheidsworst .

Thuisonderwijs kies je omdat je ruimte wil geven aan de natuurlijke talenten van jouw kind zónder afleiding van lesstof die alleen maar afleidimg is van wat jouw kind hier op aarde komt doen.

Thuisonderwijs is:
- uitdagend
- iedere dag weer anders
- confronterend
- en een fantastische reis voor jouw kind én voor jou!

Je bent fantastisch bezig! Door jouw moed om het anders te doen kan jouw kind groeien van binnenuit. Vanuit plezier , nieuwsgierigheid en zelfvertrouwen .

Alternatief onderwijs: een droom of .... toch niet

Thu, 27 Jul 2023 15:39:46 GMT

Je ziet de afgelopen jaren steeds meer soorten onderwijs opkomen (democratisch, sociocratisch, bosschooltjes...). Ze dragen uit dat ze meer aansluiten bij de belevingswereld en de interesses van het kind. En dat er meer vrijheid en keuzemogelijkheden zijn voor het kind. Prachtige termen worden gebruikt: child centered learning, self directed learning, natural learning .... Maar is dat ook zo?

Wat ik zie gebeuren is dat er op veel plekken (uitzonderingen zijn er natuurlijk altijd) nog steeds veel gehandeld wordt vanuit het gedachtengoed dat je kinderen iets moet leren. Dat er een aanbod moet zijn en een vaste structuur. Maar dat is niet “natuurlijk leren” en ook niet “self directed learning” (al hou ik helemaal niet van al die engelse termen).

De leerkracht, begeleider of ouder heeft dan de taak om nieuwe informatie, nieuwe vaardigheden en nieuwe mogelijkheden aan te bieden aan het kind. Ze pakken het dan wel zo in dat het meer aansluit bij de belevingswereld van het kind (en misschien zelf ontstaat vanuit een vraag van een kind), maar het aanbod komt nog steeds vanuit de volwasssene en wordt gekoppeld aan een bepaald lesuur met een van te voren bepaalde lesinhoud.

Er worden workshops gegeven, projecten en lessen bedacht, activiteiten aangeboden. Maar vanuit welke energie? Is dit vanuit eigen passie of interesse van de volwassene? Waarin de volwassene iets zelf graag doet waarna het kind zelf kan voelen of het iets is wat mogelijk ook voor hem/haar op dat moment interssant kan zijn? Of ontstaat dit vanuit de energie dat een kind een leerrijke omgeving nodig heeft en je als volwassenen de taak hebt om je kind zoveel mogelijk aan te bieden? En dat hierin gestructureerd aanbod moet zijn?

Veel ouders voelen nog de angst om de ontwikkeling van hun kind volledig los te laten. Dat is ook spannend, want deze maatschappij heeft ons geleerd dat kinderen een aanbod nodig hebben om zich te kunnen ontwikkelen.

Maar eigenlijk krijg je (wanneer je een vaste structuur met vaste lesinhoud aanbiedt) weer een kopie van het huidige schoolsysteem. Waarin kinderen in een systeem mee moeten met vaste lestijden en lessen die van te voren al gepland zijn. Er is op het moment zelf niet de rust en tijd om hun eigen flow te volgen. Want ze worden afgeleid van hun natuurlijke behoeften en interesses van dat moment. Of ze worden meegetrokken door het groepsproces wat plaatsvindt.

Ik vind dat ontzettend zonde. Een kind kan vanuit een interesse graag iets willen leren of onderzoeken op een bepaald moment. Maar dat betekent niet dat dat vervolgens iedere week op hetzelfde tijdstip aan hetzelfde onderwerp wilt “werken”.

Wanneer je je kind volledig unschoolt gaat leren op een heel andere manier. Je kind leert uiteraard ook nieuwe informatie, vaardigheden en mogelijkheden om iets te doen. Maar die leermomenten ontstaan, omdat je met elkaar leeft. Je volgt de interesses van je kind én je eigen interesses. Van daaruit ontstaan er prachtige situaties waarin een kind kan kiezen om ergens aan deel te nemen. Of niet. Zonder groepsdruk, zonder vriendjes en vriendinnetjes die wel mee doen en jouw kind als enige niet... Het leren is vanuit echte vrijheid en echte verbinding met zichzelf.

Er zijn geen vaste tijden aan gekoppeld. Leren gebeurt de hele dag door. En er is ruimte om precies dat te doen wat passend is op dat moment.

Zoals wij laatst meegingen met iemand van de Wildlife Rescue om te onderzoeken of er lynxen op het land van vrienden liepen. Wij deden hieraan mee, omdat onze kinderen een grote passie hebben voor de natuur. Zij (en wij) zijn er heel nieuwsgierig naar. En het paste ook op dat moment in ons leven.

Of zoals onze zoon en mijn man laatst naar een auto-race gingen. Hier gingen ze naartoe, omdat ze hier allebei dol op zijn. Onze dochter en ik bleven thuis, omdat dit niet aansluit bij onze interesse.

Of wanneer ik ga tekenen, omdat ik dat heerlijk vind om te doen. En de kinderen zelf beslissen om dit ook te gaan doen en mij vragen hoe ze iets kunnen tekenen wat ze nu nog niet lukt. Het tijdstip waarop zoiets ontstaat is niet gepand. Het ontstaat in het moment door vanuit verbinding met mezelf te voelen waar mijn behoefte op dat moment ligt.

De ontwikkeling van kinderen die leven vanuit de unschool-gedachten ontstaat niet vanuit een aanbod dat ze aangeboden krijgen. Hun ontwikkeling ontstaat omdat ze zelf vragen hebben, zelf dingen willen onderzoeken en zelf nieuwsgierig zijn naar iets. En omdat ze andere kinderen en volwassenen tegen komen die vol passie iets laten zien of ergens over vertellen wat hun enorm interesseert. Op een moment dat zij er ook voor open kunnen staan en er zin in hebben.

Dat er steeds meer alternatieve scholen ontstaan en steeds meer bewustzijn komt dat het huidige schoolsysteem dwars tegen de natuurlijke stroom van het leven en kinderen in het bijzonder ingaat vindt ik heel mooi.

Maar mijn visie en missie is dat we nog veel verder loskomen van het systeem. Dat kinderen weer enkel en alleen hun eigen systeem kunnen en mogen volgen. Zonder ongetwijfeld goedbedoelde voorafgeplande lessen en activiteiten omdat een kind een leerrijke omgeving nodig heeft.

Ik geloof, weet en ervaar het iedere dag zelf dat kinderen iedere dag leren. Ieder op zijn eigen manier. Juist wanneer ze écht hun eigen flow en hun eigen interesses mogen volgen.

Unschoolen is veel meer dan alleen je kind niet meer naar school brengen of geen reken- of taalmethode meer volgen. Het vraagt van jou om volledig in het vertrouwen te stappen dat jouw kind alles ervaart en leert wat hij of zij nodig heeft in het leven. Zodat jij en je kind gaan weer leven en leren vanuit jullie hart, vanuit liefde en vanuit een diepe verbinding met jezelf.

Cadeautje in prikkeldraad: unschoolen geeft jou de kans intern te groeien

Thu, 27 Jul 2023 15:24:39 GMT

"Ben je vrij vandaag? Hoef je niet naar school?"

Deze vraag kregen mijn kinderen vroeger geregeld. En het standaard antwoord van mijn dochter was dan "Nee, wij doen gewoon waar we zin in hebben!"

Haha! De eerste keer dat ze dat zei wist ik niet waar ik het zoeken moest .

Ik vond het nog super spannend om te vertellen dat onze kinderen niet naar school gingen. En dat wij het dus anders doen dan anderen.

Ik was bang voor de oordelen van anderen. En ik voelde me soms onzeker of ik wel genoeg deed om mijn kinderen te bieden wat ze nodig hebben in dit leven.

En daarbij ... met twee jonge kinderen was ik ook geregeld moe.

"Maar dan breng je ze toch naar school!" was dan een veel gehoorde opmerking . Dat triggerde mijn ego nog wat meer ...

Van het moment dat mijn dochter vol enthousiast vertelde over hoe wij leefden tot aan nu ben ik zelf enorm gegroeid. Ik ben nu niet meer bang voor de meningen van anderen. En ik heb een diepe vertrouwen dat ons pad het juiste is voor onze kinderen en voor ons.

Maar daarvoor moest ik wel mijn angsten en triggers aankijken en er doorheen bewegen.

Veel (startende) unschoolers zijn gericht op het kind. En wat je voor je kind kan betekenen in zijn/haar ontwikkeling. Prachtig! En héél leerzaam en ook leuk om te doen.

Maar met jezelf bezig zijn (oude wonden helen, oude overtuigingen veranderen en goed voor jezelf zorgen) is een heel belangrijk en vaak vergeten onderdeel van unschooling.

Want je gaat jezelf tegenkomen en je gaat getriggerd worden. Door wat je kinderen doen of zeggen. Door de mening van je familie, vrienden of andere kennissen. Of door je eigen onzekerheid.

En juist dát zijn de momenten waarop je als mens kan groeien. Cadeautjes in prikkeldraad noem ik ze daarom ook.

Het is een groot cadeau als je je eigen triggers durft aan te kijken. Het kan pijnlijk voelen om het cadeau aan te pakken. Maar ik kan je verzekeren dat het de moeite waard is.

Sinds een half jaar omarmen we ons vrije unschool-leven op een nóg dieper niveau in Portugal. We genieten elke dag. We ontdekken nieuwe avonturen, leren van elkaar en creëren waardevolle herinneringen.

Onze nieuwste ontdekking is een prachtig zwemmeer met een betoverende waterval, waar we heerlijk picknicken en de schoonheid van de natuur bewonderen.

Wil jij ook de vrijheid ervaren om je kinderen te laten leren van het leven? En om je eigen pad te bewandelen en te groeien, samen met je kinderen?

Dan nodig ik je uit voor mijn webinar "Unschooling: de drie meest gestelde vragen én antwoorden". (zondag 16 juli 14 uur)

Schrijf je nu in via de link en ontdek hoe je jouw leven kunt transformeren naar een leven vol vrijheid, avontuur en vreugde.

https://subscribepage.io/webinar-thuisonderwijs-en...

Kan je gewoon doen wat je wil??

Thu, 27 Jul 2023 15:11:41 GMT

Gaat ze met haar kinderen nou gewoon op een doordeweekse dag naar een mooi groot meer? Zonder dat daar een les of doel aan verbonden zit? En gewoon omdat ze dat leuk vinden?

Ja. Ja. En ja.

En gaat ze dan anderen ook nog eens adviseren om dat óók te doen?

Gewoon ... zo vrij leven dat het iedere dag vakantie lijkt?

Ja! En... ja!

Echt hoor ... het is óók voor jou mogelijk om je kinderen te laten opgroeien in een wereld waarin ze écht vrij zijn. En waarin ze niet op een school worden getoetst of ze wel goed genoeg zijn.

Het leven van jouw kinderen (én van jou) kan nét zo mooi en vrij zijn!

Is dat makkelijk?

Het is maar net hoe je ernaar kijkt....

- Opstaan zo laat je wil

- Kinderen die spelen en blij zijn.

- De dag invullen vanuit de interesses en behoeften van jou en je kinderen.

Makkelijk en super fijn!

- Omgaan met je eigen onzekerheden (kan ik het wel, doe ik wel genoeg...) en er niet in verdrinken...

- Omgaan met kinderen die geen zin hebben en zelf niet steeds gefrustreerder of strenger worden, omdat je er simpel van wordt ...

- Omgaan met mensen om je heen die kritiek op jou hebben (je doet je kinderen tekort, je kan ze niet bieden wat ze nodig hebben)...

Niet altijd makkelijk.

Maar super boeiend en uiteindelijk ook super fijn. Want als je ontdekt wáárom al die dingen je zo raken...dán kan je er bovenuit stijgen.

En zeggen "F...it! Ik doe het op mijn manier. En ik ben mega trots op mijn kinderen en mezelf. En ik heb alle vertrouwen dat dit de juiste weg is voor ons op dit moment."

Voel je hem ook? Wil jij je kinderen ook zonder school en lesmethodes laten leren van het leven? Wat een mooi idee he .

Maar misschien heb je nog twijfels, vragen of angsten?

Wat houdt jou nog tegen?

De springplank naar meer vrijheid en verbinding

Thu, 27 Jul 2023 14:08:27 GMT

"Toen ik vertelde hoe het écht in elkaar zat, zei mijn dochter 'Dus dan heb je tegen me gelogen!' Dat moment deed zo'n pijn. Maar ze had wel gelijk...."

Van de week sprak ik een moeder die vorig jaar besloten had haar kinderen van school te halen.

Niet lang daarna merkte ze al heel snel hoe de ogen van haar kinderen weer begonnen te sprankelen. En hoe hun creativiteit weer terug kwam.

Ze is zó gelukkig dat haar kinderen weer écht gelukkig zijn. En dat ze zelf kan bepalen wat ze haar kinderen kan meegeven in de opvoeding.

Toen de kinderen nog op school zaten was dat wel anders.

Het voelde voor haar bijvoorbeeld totaal niet goed om mee te gaan in het Sinterklaas-verhaal. Maar ja... om haar dochter nu als enige van de klas te vertellen hoe het zit... dat vond ze ook lastig.

Haar dochter zou dan met een geheim rond moeten lopen. Dat wilde ze haar ook niet aandoen.

Ze deed dus maar mee en zette haar eigen intuïtie aan de kant. En daarmee gaf ze een stukje regie weg aan "het systeem".

Het moment waarop ze besloten om te stoppen met school besloot ze ook te vertellen hoe het Sinterklaas-verhaal werkelijk in elkaar stak.

De reactie van haar dochter daarop kwam hard aan. Ja, ze had inderdaad gelogen en dat gaf ze ook aan haar dochter terug.

Maar ze maakte op dat moment ook een keuze. Ze zou nooit meer liegen tegen haar kinderen. En ze zou vanaf nu alleen nog haar eigen gevoel en intuïtie volgen.

Vanaf nu zou ze niet meer meegaan in wat het gros van de mensen "normaal" vindt. Vanaf nu zou ze zelf gaan voelen wat voor haar klopt.

Nu na een jaar durft ze het schoolse leren (met lesboekjes en einddoelen) ook steeds meer los te laten. Ze vindt het nog wel spannend, want wát als het niet goed uitpakt...

Maar haar gevoel zegt haar dat dit de juiste weg is.

Samen spraken we over haar angsten. Waar ze vandaan komen. En hoe ze daarmee om kan gaan.

Een prachtig gesprek volgde en sterkte haar in haar gevoel om haar angsten te erkennen en te durven transformeren.

En dit is wat mij betreft precíes waar unschoolen omgaat. Het is niet alleen het durven vertrouwen van je kind(eren) en hun leerproces. Maar vooral het durven aankijken van je eigen angsten.

De tegenbeweging van nog meer controle

Thu, 27 Jul 2023 13:55:53 GMT

Thuisonderwijs in de media? Wauw! Ze willen nóg meer controle en nóg meer regeltjes.

Ja... stel je voor dat mensen gaan ontdekken dat ze écht vrij kunnen zijn ? En dat mensen gaan inzien dat de systemen en instituten eigenlijk tégen hun natuurlijke systeem ingaan. Dat het tégen je natuurlijke manier van leven en leren ingaat...

Dat is natuurlijk niet de bedoeling!

Want dan krijg je vrije, zelfdenkende en gelukkige mensen. Oeps !

Maar als je even de laatste zin van het artikel leest:

"We weten nu bij thuisonderwijs niet welk onderwijs kinderen precies krijgen en óf ze wel onderwijs krijgen. Ik vind dat ongemakkelijk."

Dit zegt de minister van onderwijs.

En dan denk ik "Dan wordt het tijd dat hij eens goed gaat kijken naar zichzelf wáárom hij daar zó ongemakkelijk van wordt. Wat gebeurt er IN hem dat hij zó graag controle wil hebben? Welke pijn wordt er IN hem geraakt dat kinderen én volwassenen geen vrijheid hierin mogen ervaren? Wat gebeurt er met hem wanneer hij dit los zou moeten laten? Welke angst komt er dan naar boven? En herkent hij dit uit zijn eigen leven?

Kijk, en dát is wat mij betreft nu unschoolen. Niet gewoon je kinderen maar "los laten" en "vertrouwen dat het wel goed komt".

Maar écht kijken en verbinden met jezelf en je kind. Écht ontdekken waar je eigen blokkades zitten. Écht innerlijk werk doen en stukken transformeren in jezelf die onder een dikke laag stof zijn komen te liggen omdat ze zo'n pijn doen.

Dán groei je als mens. Dan heel je trauma's in jezelf die daar waarschijnlijk al vele jaren of zelf al vele generaties aanwezig zijn.

En dat is zó belangrijk! Want álles wat jij in jezelf aankijkt en kan transformeren naar meer innerlijke vrijheid, liefde en begrip voor jezelf en de ander geeft ruimte voor nieuwe en mooiere omstandigheden. Niet alleen voor jezelf. Maar ook zeker voor je kind(eren).

Want jij geeft alles wat jij niet aankijkt en oplost in jezelf door aan je kinderen.

En is het niet zo dat we onze kinderen een (nóg) mooier en beter leven gunnen dan dat van onszelf? Waarin ze (innerlijk) vrij en gelukkig zijn? En waarin ze écht zichzelf mogen zijn en geen kopie van de andere kinderen uit de maatschappij?

Gelukkig ontdekken steeds meer mensen dat thuisonderwijs mogelijk is. En ook unschoolen, leren van het leven en een holistische kijk op het leven van jezelf en je kind krijgt steeds meer bekendheid.

Dus laat ze maar brullen over nóg meer controle. Nóg meer regels. Hierover roepen ze al járen.

Maar juist dóór al die regels en ook dóór dit soort berichten gaan steeds meer mensen ontdekken, voelen én weten dat het anders kan.

En dat vind ik een heel gezonde en welkome ontwikkeling.

De wereld is klaar met mensen die maar klakkeloos volgen en gaan voor de sticker van de juf, de baas, de minister van onderwijs of de buurvrouw.

De wereld is klaar voor een nieuwe generatie mensen die zelf nadenken, die creatieve oplossingen kunnen bedenken, die hun eigen leven in handen nemen, hun eigen geluk creëren en die stralen van binnenuit omdat ze precies doen waar ze goed in zijn en waar ze gelukkig van worden.

Dus ... media en minister van onderwijs ... het wordt tijd om het roer om te gooien. In plaats van hard schreeuwen en nóg meer regeltjes bedenken, wordt het tijd eens in de spiegel te kijken. En te ontdekken waar al die machtslust vandaan komt.

Want wij weten ook: hoe méér regeltjes wij als ouder bedenken én moeten handhaven richting onze kinderen, hoe méér zij de grenzen op gaan zoeken en hoe moeilijker het wordt het nog gezellig te hebben samen.

Dus... klaar nu met modder gooien en de vinger naar een ander wijzen, want daar bereik je niets anders dan méér strijd mee.

Het is tijd om het heft in eigen handen te nemen.

Ben jij er klaar voor om een leven te creëren voor jouw kind(eren) vol vrijheid, verbinding en plezier?

Yes! Go for it. Je kan het .

Heb je nog vragen? Vind je het spannend? Loop je innerlijk tegen angsten of blokkades aan?

Stuur me dan even een bericht. Dan plannen we een gesprek in en kijken we er samen eens naar.

Want écht... ook jij kan dit. Jij maakt de keuze, maar je hoeft het nooit alleen te doen.

Waarom school jouw kind niet leert wat hij/zij nodig heeft voor de toekomst

Thu, 27 Jul 2023 13:44:38 GMT

De basisgedachte over school is: “Op school leert een kind wat hij/zij nodig heeft voor de toekomst.” Ik zie dat echt anders!

Even wat aannames die de meeste mensen hebben:

– Leren doe je op school. Dat gebeurt met lesmethodes die precies weten wat jouw kind nodig heeft. En op welk moment hij/zij daaraan toe is.

- De lesstof die jouw kind moet leren is nodig voor zijn/haar toekomst. Hierdoor kan je kind een goed betaalde baan krijgen waar hij/zij blij van wordt.

- En uiteraard moet de lesstof véél herhaald worden, zodat het geleerde niet vergeten wordt en … ja, huiswerk hoort erbij.

Niets van waar!

Kinderen leren op school omdat ze moeten. Natuurlijk zijn er altijd onderdelen van de lesstof die ze echt heel leuk vinden. Maar dat geldt nooit voor alle vakken.

Voor alle overige vakken geldt dat kinderen leren omdat:

– ze een goed cijfer willen halen;

- ze er graag bij willen horen;

- ze niet onder willen doen voor hun vrienden;

– ze geen andere keus hebben...;

– ze anders de klas nog een keer over moeten doen;

– ze dan de waardering krijgen van hun ouders of de leerkracht;

– ze zich anders (nog) onzekerder voelen;

– ze niet gepest willen worden.

(één of meerdere punten mogelijk)

Al deze redenen zijn zo ongezond. De motivatie om te leren ligt buiten het kind. En het komt niet van binnenuit. Dit zorgt ervoor dat kinderen steeds verder af komen te staan van wie ze werkelijk zijn.

Hierdoor ontstaan problemen die je nu veel terug ziet onder de volwassenen van dit moment. Ze weten eigenlijk niet meer wat ze nu echt blij maakt. Ze zijn op zoek naar hun ‘zielsmissie’. Ze hebben moeite om op een gezonde manier hun grens aan te geven. En ze durven niet te gaan staan voor hun waarheid, omdat het “anders doen dan de rest” zo eng voelt….

Dat komt allemaal omdat we als kind niet ons eigen pad mochten bewandelen. We moesten mee in het riedeltje wat iedereen deed: naar school, goede cijfers halen, een opleiding volgen en een goed betaalde baan vinden…. Er was geen ruimte om te doen wat jij het liefst wilde doen.

Ja, misschien na schooltijd. Als je nog tijd over had. Maar eerst moest al het moeten klaar zijn … daarna kwam pas jouw behoefte.

Misschien herken je jezelf hier wel in. En denk je “Ik wil dit zo graag anders voor mijn kind(eren)! Ik voel aan alles in mijn lijf dat ik mijn kind niet in het schoolsysteem wil.”

Dus daarom nu even heel concreet wat er gebeurt wanneer je je kind geen verplichte lesstof meer aanbiedt.

Wat denk je dat er gebeurt wanneer ouders (leerkrachten of zelfs de overheid) hun angst om controle te verliezen zouden loslaten?

Wat gebeurt er denk je wanneer je weer durft te vertrouwen op je kind?

Dan leren kinderen omdat ze wíllen leren! Omdat ze nieuwsgierig zijn. En omdat het leuk is om te leren.

Dan leren kinderen uit zichzelf lezen. Misschien omdat je kind informatie wil opzoeken. Of omdat je kind met anderen wil kunnen communiceren. Maar lezen leren ze allemaal.

Dan leren kinderen uit zichzelf rekenen. Misschien omdat je kind de boodschappen wil kunnen doen. Of omdat je kind een recept na wilt maken. Maar rekenen leren ze allemaal.

En zo geldt dat ook voor alle andere kennis en vaardigheden die jouw kind nodig heeft in zijn/haar leven.

Jouw kind leert alles vanuit zichzelf, omdat het leren van bepaalde kennis of vaardigheden past bij de interesse van jouw kind. En bij wat jouw kind nu nodig heeft.

Zo zorg je voor een goede en gezonde relatie met je kind

Thu, 27 Jul 2023 13:08:34 GMT

"Ach, hij moet er gewoon even doorheen. Gewoon geen aandacht geven."

Ken je die uitspraak? Het is er één die je helaas nog steeds hoort wanneer kinderen huilen, boos zijn of ander gedrag laten zien waar ouders "last" van hebben.

Wat mij betreft mogen deze uitspraken direct de prullenbak in.

Want hoe kan je nou teveel liefde en aandacht geven ? Dat bestaat niet!

Een diepe en goede relatie met je kind bouw je niet op door alleen op de leuke momenten aanwezig te zijn. Juíst op een moment dat je kind het moeilijk heeft leert jouw kind of je er écht voor hem/haar bent.

Juíst op een moment van diep verdriet, boosheid of angst kan de relatie met jouw kind groeien óf (verder) afbrokkelen.

Een voorbeeld:

Gisterenavond is mijn zoon tijdens zijn spel in een mierenhoop gaan liggen. Hij had eerst nog niks door, er kriebelde wat. Maar een half uur later kreeg hij enorm veel uitslag. Rood, opgezette buten op zijn rug en hals. Het brandde en jeukte enorm!

Natúúrlijk huilde hij. Hij ervaarde zelfs paniek, want het was zóveel... het zat overal! Hij ging steeds sneller ademhalen en ik merkte dat hij ging handelen vanuit zijn primitieve hersendeel (vechten of vluchten). Ik hield hem vast en liet hem focussen op zijn ademhaling. Rustig door zijn neus in, rustig door zijn mond uit. We telden de ademhaling. En hij kwam weer uit de paniek. Hij was niet meer overspoeld door zijn gevoelens.

Ik hád getriggerd kunnen raken. Hij was in zijn paniekbui even niet aanspreekbaar en huilde en schreeuwde hard.

Ik had me gefrustreerd kunnen voelen dat hij "overdreef". Of ik had me moedeloos kunnen voelen omdat er nu wéér iets was waardoor op tijd naar bed gaan niet zou lukken terwijl hij al zo moe was....

Ik had kunnen zeggen "Eerst rustig worden en dan praten we weer. Aan dit gedrag geef ik geen aandacht."

Maar hoe logisch dat misschien ook voor je klinkt... dat kán een kind niet terwijl het primitieve brein actief is. (En menig volwassene kan dat ook niet).

In deze fase van "overspoeld zijn door emoties" vindt het brein álles waarheid. En is vechten of vluchten de enige oplossing. Logisch nadenken en rustig handelen is dan geen optie.

Maar wat kan je dan als ouder wél doen, zodat je kind weer uit de stress komt?

Het antwoord is: aanwezig zijn en sympathie tonen .

Je kind zoekt veiligheid en is overspoeld door alle gevoelens en ervaringen. Hij kan er niet alleen uitkomen en heeft jou nodig.

Hierdoor leert jouw kind dat hij veilig is. Dat jij er voor hem bent. En dat hij oké is.

Maar ook ervaart je kind dat hij (na verloop van tijd) weer rustiger wordt. En dat hij weer uit de situatie van "vechten of vluchten" komt.

Wanneer je er als ouder voor je kind bent (je kind vast houdt, liefde en aandacht geeft) dan kan dat nóóit teveel zijn.

Natuurlijk... je gaat geen drama maken van elk wondje, vervelend gevoel of uitdagende situatie. Maar je bent aanwezig . Je erkent de gevoelens van je kind. En begeleidt hem als hij er in vast komt te zitten.

Dát is de liefde en aandacht waar je nooit teveel van kan geven. En wat je altijd in overvloed mag geven aan je kind.

*Let op: het betekent niet dat je over je eigen grens moet gaan en niet ook voor jezelf mag zorgen. Balans is hierin heel belangrijk.

Wat denk jij: Kan je je kind teveel liefde en aandacht geven?

Leren zwemmen zonder zwemles

Tue, 25 Jul 2023 21:38:28 GMT

De maatschappij is zó ingericht dat iedereen het compleet normaal vindt dat kinderen leren zwemmen in een bak vol water en chloor.

De kinderen oefenen en oefenen. Totdat ze op mogen voor hun diploma.

Spannend!

Een bad vol ouders die kijken, juffen en meesters die instructies roepen. En de spanning: ga ik het halen? Kan ik het goed genoeg om het diploma te halen?

HET KAN OOK ANDERS

Zonder stress, zonder angst om te falen, zonder iedere week op onmogelijke tijden heen en weer naar het zwembad en zonder chloordampen.

Onze kinderen leerden zichzelf zwemmen. En wij begeleidden ze. Door samen te spelen. Door lol te hebben. En door alle vertrouwen in ze te hebben dat ze kunnen zwemmen wanneer ze daar aan toe zijn.

Niet omdat het van ons moest. Niet zodat wij dan een rustiger gevoel hebben wanneer we in het water zijn.

Maar omdat ze het ZELF WILDEN.

Intrinsieke motivatie (dus dat het écht uit het kind komt dat hij/zij iets wil leren) zorgt ervoor dat een kind met plezier iets leert.

En dan ook nog eens véél sneller dan wanneer het wordt besloten door een volwassene dat het tijd is om iets te leren.

We genieten er enorm van om samen in het water te zijn en te zwemmen. Heerlijk tussen de bergen. In natuurlijk water dat uit de bergen stroomt. Hoe fantastisch is dat!

- Leren hoeft nóóit een opgaaf te zijn.

- Leren ontstaat vanzelf wanneer een kind iets wil leren.

- Leren doen kinderen iedere dag.

- Leren is leuk!

Omgaan met vermoeidheid en negatieve gevoelens

Tue, 25 Jul 2023 21:26:44 GMT

Hey lieve volgers! Vandaag wil ik wat delen over unschoolen en het omgaan met moeheid of negatieve/zware gevoelens.

Want heel eerlijk .... unschoolen is niet altijd rozengeur en maneschijn. Het kan soms behoorlijk uitdagend en overweldigend zijn.

Als unschoolers hebben we de vrijheid om ons eigen pad te volgen (dat is geweldig!). Maar dat betekent niet dat we nooit worstelen met vermoeidheid of gevoelens die zwaar voelen (zoals twijfel, onzekerheid of machteloosheid).

Het is oké om je soms overweldigd te voelen of moe te zijn van alle keuzes en verantwoordelijkheden die op je afkomen. Dit is een normaal onderdeel van het proces.

Het goede nieuws is dat je manieren kan vinden om met deze gevoelens om te gaan en ze om te buigen naar positieve energie.

Dit is wat mij altijd helpt: in plaats van te vechten tegen mijn vermoeidheid of negatieve emoties, kan ik ze herkennen als belangrijke signalen van mijn lichaam en geest. Ze zijn een teken dat ik moet rusten, mijn grenzen moet respecteren en goed voor mezelf moeten zorgen.

Dus, als je je moe voelt, geef jezelf dan toestemming om even te pauzeren. Neem de tijd om te rusten, jezelf te voeden en te herstellen. Wees lief voor jezelf en onthoud dat je niet altijd alles perfect hoeft te doen. Je bent waardevol, precies zoals je bent.

Onschatbare lessen kunnen ook voortkomen uit deze momenten van vermoeidheid en negatieve gevoelens. Het zijn kansen voor zelfreflectie, groei en het ontdekken van nieuwe wegen.

Durf jezelf toe te staan om te rusten, te leren en jezelf te omarmen, inclusief al je ups en downs.

Vaak wordt gedacht dat unschoolen alleen om het kind gaat. Maar niets is minder waar.

Unschoolen is een reis van zelfontdekking en persoonlijke ontwikkeling (óók voor jou als ouder) en soms betekent dat dat je even stilstaat.

Maar juist door die momenten kan je weer leren en groeien, zodat je na de rust je unschooling-avontuur weer met vertrouwen kan voortzetten!

Blijf jezelf, wees lief voor jezelf en blijf trouw aan je eigen pad.

You can do this

Liefs Esra

De Krachtige Verschuiving naar Vrijheid en Vertrouwen

Tue, 25 Jul 2023 21:02:59 GMT

Voel jij het ook? Er is een krachtige verschuiving gaande. Een verschuiving weg van het traditionele schoolsysteem dat gebaseerd is op regels, voorwaarden en angst.

Steeds meer ouders voelen dat ze meer ruimte willen voor de uniekheid en individuele behoeften en interesses van hun kinderen. Ze willen dat opvoeden en onderwijs gebaseerd is op vrijheid en vertrouwen.

Soms denken mensen dat het hele schoolsysteem zal instorten, waarna er als een feniks uit de as een nieuw, passend schoolsysteem zal oprijzen. Een systeem dat werkelijk rekening houdt met onze kinderen.

Ik was óók zo iemand die dacht (en hoopte) dat er ineens een moment zou zijn waarop iedereen zou zien wat ik zie. Ik roep al 20 jaar dat het onderwijssysteem niet klopt.

En op een gegeven moment liepen er zóveel kinderen vast op school. En ontdekten steeds meer ouders dat er iets vreemds gaande is met het systeem. "Dit moet wel gaan knallen" dacht ik. "Dit kan zo niet langer."

Dat is alleen niet helemaal realistisch. Het schoolsysteem heeft te veel belanghebbenden die er profijt van hebben dat het blijft bestaan.

En daarbij ... zoveel mensen zoveel meningen. Dat maakt onze wereld ook juist zo interessant.

Een systeem verandert niet van de één op de andere dag. En ook niet binnen een jaar.

Maar niet getreurd ... hier is het goede nieuws !

Jouw eigen systeem kan wel instorten.

Joepie!! Dat klinkt even leuk.....

Haha! Nee hè....

Toch is dát wat er gebeurt wanneer je ervoor kiest om je kind(eren) te gaan unschoolen.

Als je eenmaal ziet hoe beperkend en op angst gebaseerd het schoolsysteem kan zijn, wil je dat niet langer voor je kinderen.

Je begint vraagtekens te zetten bij alles wat je voorheen als normaal en waar beschouwde.

Op dat moment besef je dat veel van wat je hebt geleerd van ouders, leraren, familie, vrienden, partner(s) en de collectieve gedachten van de maatschappij niet langer bij jou past.

Het belemmert je om je kinderen het vrije leven te geven dat je graag zou willen geven.

Dit inzicht leidt tot een innerlijke verandering.

Jóuw systeem begint in te storten.

Gedachten, gevoelens en waarheden die ooit voelden als de jouwe voelen nu vreemd. Of zelfs ronduit vervelend en belemmerend!

Al deze overtuigingen voelen als shit op het moment dat je ze herkent en beseft dat je ze niet langer in stand wilt houden (yep, ik kan het niet mooier maken dan het is ).

Het is dus niet het schoolsysteem wat je in jouw fysieke wereld ziet instorten. Maar je merkt dat je eigen systeem begint in te storten. En dát zorgt voor de verandering.

Éerst binnen jouw gezin. En héél langzaam binnen families, vriendenkringen en de maatschappij.

Hoe meer mensen de keuze maken om hun kinderen te onderwijzen vanuit vertrouwen en vrijheid (unschoolen), hoe groter de impact op het oude systeem zal zijn.

Het zal van binnenuit beginnen af te brokkelen. Verandering komt immers altijd van binnenuit.

Dus lieve (toekomstige) unschool-ouders, wees moedig. Laat alles los wat jij geleerd hebt en wat jou niet meer dient. En blijf vasthouden aan de overtuigingen die jou wél helpen.

Wees de pionier die de weg baant naar een wereld die gebaseerd is op vrijheid, vertrouwen en individuele groei.

Jouw keuze om je kinderen te unschoolen is een daad van liefde en kracht. Samen kunnen we een positieve verandering teweegbrengen, niet alleen voor onze kinderen, maar ook voor toekomstige generaties.

Maar op het moment dat je ze ook daadwerkelijk herkent en loslaat fungeren ze als compost voor iets nieuws. Je hebt (doordat je jezelf toestaat om je shit aan te kijken) gezorgd voor een supermooie voedingsbodem!

Jij gaat (waarschijnlijk) de eerste stap zetten binnen jouw familie om het patroon van volgzaamheid en gehoorzaamheid te doorbreken.

De uitdagingen en beloningen van unschoolen

Tue, 25 Jul 2023 18:55:37 GMT

Aaaahhhhh!!! Soms ....

Ken je dat? Van die momenten dat je kind voor de 10e keer dezelfde vraag stelt? Dat je voor de 100e keer iets uitlegt. Of waarbij je voor de 1000e keer denkt "Ik ben zo moe. Volgens mij kan ik dit hele unschoolen niet...."

Welkom in de wereld van de moeder die altijd het beste wil voor haar kind .

Nee, zonder dollen. Dit is ongetwijfeld (met kleine nuance-verschillen) ook voor jou bekend.

Je bent erop gefocust om een goede, meelevende, ondersteunende en inspirerende moeder te zijn die haar kind op de meest prachtige manier begeleidt in het "Leren van het leven".

Het klinkt zo mooi, maar alleen een beetje jammer dat je óók nog moet opvoeden....

Maar weet je, opvoeden IS unschoolen.

Waarom? Ik zal het je uitleggen.

Kijk, ik zal even heel eerlijk zijn: je kind unschoolen betekent eigenlijk keihard met jezelf aan het werk gaan, want je kind.... ja, die unschoolt al vanuit zichzelf. Die volgt gewoon zijn hart. En leert door zijn interesses te volgen.

Hij is nog vrij van allerlei gedachten over hoe iets hoort of wat geaccepteerd is in onze maatschappij. Hij doet gewoon wat leuk is. Of waar hij zin in heeft.

Zónder zich druk te maken wat jij, de buurvrouw of de kassa juffrouw ervan vindt. En dat kan jou (als opvoeder) soms énorm uitdagen om nog die leuke, lieve moeder te zijn... want je moet je kind toch opvoeden en hem leren "hoe het hoort"?

Maar dat gaat niet altijd even gemakkelijk... Je loopt tegen je eigen frustraties, onmacht en onzekerheden aan.

Jij hebt van jouw ouders, familie, leraren, vrienden en de maatschappij al minimaal 30 jaar aan scholing, lessen, waarheden en "zo-hoort-het-" en "zo-doen-we dat-" ervaringen opgedaan. En die komen allemaal terug op het moment dat je moeder wordt.

Cadeautje !

Maar een héél groot deel van al die "opvoed-en-zo-hoort-het-waarheden" zijn niet DE waarheid. Sterker nog ... vaak passen ze helemaal niet bij hoe jij wilt zijn. En ze zijn ook nog eens helemaal niet helpend om een diepe, verbindende relatie met je kind op te bouwen.

Een paar voorbeelden. Misschien herken je er één of meerdere uit je eigen jeugd:
- Je deelt eerst aan de anderen uit, daarna mag je zelf een koekje pakken.
- Je hebt rekening te houden met de rest, de wereld draait niet om jou.
- Als je gaat lopen sjagerijnen, dan ga je maar naar je kamer.

Misschien hoor je jezelf deze uitspraken ook wel eens tegen je kind zeggen. Terwijl je dat eigenlijk helemaal niet wilt !

Hoe voelde jij je toen dit tegen jou gezegd werd toen jij nog een kind was? Voelde je je gehoord en gezien? En heb jij een gezond voorbeeld gekregen hoe je het nu met jouw kind anders kan doen? Zónder de pijn en frustratie die jij als kind ervaren hebt?

Waarschijnlijk voelde je je toen niet fijn. Daarom wil je het nu anders doen met jouw kind.

Helaas doe je vaak weer hetzelfde tegen je kinderen als dat jouw ouders tegen jou deden. Niet bewust, maar dat is nou eenmaal jouw basis. Zo heb je het tensotte geleerd.

Of je handelt wel anders, maar het komt vanuit dezelfde onmacht en pijn als je ouders hadden. En het resultaat is hetzelfde. Je kind voelt zich (net als jij toen) niet gezien en begrepen. En dát zorgt dat het unschoolen (en samen leren en ontdekken) óók uitdagender wordt...

Het geeft je heel veel ruimte en mogelijkheden wanneer je opvoeden gaat zien als onderdeel van jullie unschool-reis samen.

Als je een goede, diepe relatie met je kind als voorwaarde ziet om jouw kind ook écht in vrijheid te kunnen laten leren (waardoor hij zich optimaal kan ontwikkelen) dan is opvoeden en onderwijzen (unschoolen) ineens precies hetzelfde!

Het gaat allebei over je kind begeleiden om uiteindelijk een gelukkige, zelfverzekerde volwassene te worden die zijn hart volgt en de wereld mooier maakt met wie hij is. Ja toch?

En dat kan alleen wanneer jij álles wat je geleerd hebt (en wat niet helpend is in de ontwikkeling van jouw kind en in jullie relatie) onder de loep neemt. Dan unschool je jezelf (deschooling wordt dit ook we genoemd).

Wanneer je jezelf ontdoet van alles wat een verbindende relatie met jouw kind in de weg staat, wordt:
1) jullie relatie mooier
2) voelt jouw kind zich door jou gezien en begrepen
3) kan jouw kind zichzelf ontwikkelen in een ontspannen omgeving
4) geef jij jouw kind de ruimte om zichzelf te zijn en vanuit intrinsieke motivatie te leren.

Dus zie je jezelf weer zoekende of gefrustreerd omdat je wéér boos of onzeker werd op je kind? En wil je dat nu écht anders?

Ga dan eens onderzoeken waar jij zelf een stuk scholing of een "zo-hoort-dat-waarheid" mag loslaten.

Want ik kan uit ervaring zeggen: hoe meer je jezelf deschoolt (en dus alle "waarheden" onder de loep neemt en overboord gooit waar ze je niet meer helpen) hoe leuker, makkelijker en fijner het unschoolen wordt.

En als je nou geen idee hebt waar te beginnen of heel graag iemand hebt die met je meekijkt en je hierin begeleidt en ondersteunt, stuur me dan gewoon een bericht of mail. We kunnen altijd een afspraak inplannen. Dan praten we er eens over. Ik help je graag verder.

***********************

Wil jij je kind gaan thuisonderwijzen/unschoolen? Maar loop je nog met vragen rond?

Aanstaande dinsdag geef ik weer een webinar over Thuisonderwijs en Unschooling waarin ik de drie meest gestelde vragen bespreek die ouders (en hun omgeving) hebben wanneer ze hun kinderen zelf (willen) gaan onderwijzen.

Hier vind je meer info en kan je je aanmelden:
https://subscribepage.io/webinar-thuisonderwijs-en...

Er is niets mis met jouw kind, er is iets mis met het systeem

Tue, 25 Jul 2023 18:47:51 GMT

Steeds vaker hoor je de term hooggevoelig, hoogsensitief of hsp.

Ouders vertellen dat hun kind moeite heeft om externe prikkels (die vanuit de omgeving komen) te verwerken.

Om tóch maar door te kunnen blijven gaan (want een andere optie lijkt er niet te zijn óf wil je niet) kan je kind leren zichzelf af te sluiten voor alles wat aan prikkels op hem/haar afkomt.

Grondingsoefeningen, speciale kleding, andere voeding, oordoppen, aura-sprays... er zijn zal tal van mogelijkheden te bedenken. En ongetwijfeld kan je kind hier ook (tijdelijk) mee geholpen zijn.

Maar wát als we nou eens even verder uitzoomen? En even kijken naar de wereld waarin jij en kind opgroeien?

Een wereld waarin bijna niets meer natuurlijk is!

- Kinderen moeten naar de kinderopvang of school, zodat de ouders kunnen gaan werken (ook als je dat eigenlijk niet wil). Want het huis, de boodschappen en de verplichte verzekeringen en belastingen moeten worden betaald.

- Op de dag zijn bijna alleen nog de 65-plussers thuis. Er is geen tijd voor veel ouders om samen een kopje koffie te drinken en te praten over wat jou bezig houdt. En kinderen hebben geen tijd om samen te spelen, want er is school, huiswerk en clubjes.

- Op school moeten kinderen allemaal hetzelfde doen om te ontdekken wat hun unieke talent is, zodat ze daarna een opleiding kunnen gaan volgen om weer te kunnen gaan werken voor hun huis, boodschappen, verplichte verzekeringen en ....

Als je dit zo ziet, dan klopt dát toch niet.

Dan zijn we toch ver van onze natuur afgewandeld!

En dan heb ik het nog niet eens over alle overvolle winkels met zóveel keuzes aan ongezond eten, verleidingen en tijdelijk "geluk" wat je kan kopen...

Jouw kind is niet hoogsensitief. Jij bent niet prikkelgevoelig.

Jullie zijn gewoon enorm overbelast in een maatschappij die gek geworden is.

Er is niets mis met jou of met je kind. Er is iets grondig mis met het systeem.

Wanneer je dat beseft kan je twee dingen doen:

1. Accepteren dat het maar zo is en je kind leren zich aan te passen. En daarmee te zeggen "Jij bent anders. En ook al vind ik jou geweldig, de wereld heeft andere verwachtingen van jou en je zou je moeten aanpassen om in deze wereld te kunnen meedraaien."

2. De idioterie zien en kiezen voor een nieuwe wereld. Een wereld waarin jij en je kind écht goed zijn zoals jullie zijn. Waarin stilte, ontspanning, plezier, verbinding en natuur je basis zijn. En waar je kind zijn/haar natuurlijke interesses en behoeften kan volgen.

Wat kies jij? Ik weet wel waar ik voor kies .

Wanneer je kiest voor unschooling geef je je kind(eren) een basis waarin ze écht zichzelf mogen zijn. En waarin jij óók jezelf mag zijn.

Dat betekent dus dat je kind én jij weer mogen gaan luisteren naar je

jullie eigen unieke zelf.

Jullie mogen een grens aangeven wanneer iets niet oke meer voelt. Je mag weggaan als iets als teveel voelt. Je mag heel goed voor jezelf zorgen.

Niet omdat jij of je kind iets niet kan of omdat jullie niet om kunnen gaan met teveel prikkels. Maar omdat jullie van jezelf houden. En omdat jullie wéten wat goed is voor je!

Laat je nooit meer vertellen dat hoogsensitiviteit iets is waar jij of je kind last van heeft. En waar iets aan gedaan moet worden om bescherming te bieden.

Wanneer je kind en jij uit de ratrace stappen en volgens jullie natuurlijke ritme gaan leven bestaat hsp niet meer. Dan bestaan er alleen nog keuzemogelijkheden die passen bij wie jouw kind en jij zijn.

Heb je interesse om jouw kind(eren) te gaan unschoolen? Maar loop je nog met twijfels of vragen rond?

Zondag 16 juli geef ik om 14 uur (Nederlandse tijd) een webinar waarin ik de drie meest gestelde vragen (van jou of je omgeving) bespreek wanneer je ervoor kiest om je kind zelf te onderwijzen zonder lesmethodes en curriculum.

Lees hier meer en meld je aan:

https://subscribepage.io/webinar-thuisonderwijs-en...

Alternatieve scholen: een droom of ....

Tue, 25 Jul 2023 18:25:27 GMT

Maar eigenlijk krijg je (wanneer je een vaste structuur met vaste lesinhoud aanbiedt) weer een kopie van het huidige schoolsysteem. Waarin kinderen in een systeem mee moeten met vaste lestijden en lessen die van te voren al gepland zijn. Er is op het moment zelf niet de rust en tijd om hun eigen flow te volgen. Want ze worden afgeleid van hun natuurijke behoeften en interesses van dat moment. Of ze worden meegetrokken door het groepsproces wat plaatsvindt.

Er zijn geen vaste tijden aan gekoppeld. Leren gebeurt de hele dag door. En er is ruimte om precies dat te doen wat passend is op dat moment.

Ik geloof, weet en ervaar het iedere dag zelf dat kinderen iedere dag leren. Ieder op zijn eigen manier. Juist wanneer ze écht hun eigen flow en hun eigen interesses mogen volgen.