Je kind is niet het probleem, het schoolsysteem wel

Leren lezen zonder lesmethodes  In onze huidige maatschappij zijn de leesboekjes niet meer weg te denken uit het leven van een opgroeiend kind. Het begint al op de kleuterschool. Voordat een kind naar groep 3 mag, moet hij/zij de letters van het alfabet kennen. Om vervolgens woorden en zinnen te gaan leren lezen volgens een methode met een opbouw die garandeert dat jouw kind binnen een jaar korte en simpele teksten kan lezen. Maar kan het ook anders? Ja! Absoluut! Jouw kind kan leren lezen op eenzelfde manier als dat jouw kindje leerde kruipen (en lopen, praten, kleuren herkennen, tellen...) Jij hoefde het kruipen niet voor te doen, zodat jouw kind het daarna na kon doen. Het gebeurde gewoon. Ineens ging dat kontje omhoog en kwam je kindje in beweging. Misschien trok je kindje zich eerst met de armen naar voren. Of misschien duwde je kindje zich eerst naar achter zoals onze dochter deed. Maar ... je kindje leerde uit zichzelf om zich voort te bewegen. Jij ,als ouder, zag dat gebeuren en je haakte er op in. Je ging een klein eindje van je kind afzitten en vroeg of hij/zij naar je toe wilde komen. Of je zag dat je kindje zelf ging reiken naar een speeltje dat net iets buiten zijn/haar bereik lag. En binnen niet al te lange tijd kroop je hij/zij over de vloer. En niet veel later liep je kindje. Het ging eigenlijk vanzelf. Zo gaat dat ook met leren lezen. Je kind heeft op een bepaald moment interesse in geschreven taal. Dat merk je doordat je kind vragen gaat stellen als “Wat staat daar?” “Welke letter is dat?” “Hoe schrijf je ...?” Is dat dan het moment waarop je kind leert lezen? Nee! Je kind is al veel eerder bezig met taal. Hij/zij ziet jou een boodschappenbriefje schrijven. Je kind kijkt mee wanneer je een boekje voorleest. Of je kind kijkt naar de letters die op het pak van de hagelslag staan. Het leren lezen begint dus al veel eerder. Op een moment dat jij het nog niet ziet. Het is een beetje vergelijkbaar met de lente. Wanneer de temperatuur weer aangenamer wordt, voelen we dat het lente is. Heerlijk! Maar de lente begint al veel eerder. Wanneer er nog sneeuw ligt en je nog niets van de naderende zomer kan voelen of zien. Toch is er onder de grond al van alles gaande waardoor straks de narcissen hun kopje boven de grond kunnen steken. Zo gaat dat ook bij jouw kind. Jouw kind is al bezig met taal (en met lezen) lang voordat je daar erg in hebt. Dus puur doordat jij boodschappenbriefjes schrijft, recepten leest, voorleest uit een boek, even wat opzoekt op internet of een briefje schrijft aan je partner komt jouw kind als vanzelf in aanraking met taal. En leert jouw kind de letters en woorden. Maar ja ... het om je heen zien en het ook ‘zelluf’ doen is nog wat anders. Maar eigenlijk gaat het leren lezen precies hetzelfde als het leren kruipen. Je kind gaat experimenteren . Gewoon spelen en uitproberen op zijn/haar eigen unieke manier. Onze dochter bijvoorbeeld wilde op een gegeven moment graag weten ‘waar ik in het boek was’ als ik aan het voorlezen was. Ik hield mijn vinger dan bij de tekst die ik voorlas. Ze kende alle letters al, maar ze wilde me nooit vertellen welke letter ik aanwees. Ze leerde lezen in stilte, zonder mijn uitleg of herhalingen. Soms nam ze ‘stiekem’ een boekje mee naar haar kamer en las ze het zonder dat wij het merkten (;-) ). Op een gegeven moment was ze beneden en las ze zomaar een zin voor. Een zin waarin woorden zaten met de ou! Terwijl ik die nog nooit bewust met haar geleerd had! Toen ik haar vroeg hoe ze die letter kende zei ze heel droog: “Dat is toch logisch, die staan toch in het boek!”. Ze had het zichzelf dus geleerd. Ieder kind leert op zijn/haar eigen manier. En jij als ouder hoeft alleen maar te volgen en aan te sluiten bij de interesse van je kind. Heeft je kind veel vragen over de letters? Dan kan je vertellen welke letters het zijn en hoe je ze uitspreekt. Je kan beginnende leesboekjes halen bij de bieb. Of kleine leesspelletjes doen in huis of op straat (bijvoorbeeld “zoek de letter a” in een voorleesboek of bij een straatnaambordje). Leert je kind liever vanuit beweging? Dan is het leuk om letters op vellen papier te schrijven. Je kind kan dan van de ene letter naar de andere letter springen. Hetzelfde kan je doen met woorden en met zinnen. Of bedenk een leuk buitenspel waarbij je kind in een bepaalde volgorde naar verschillende woorden moet rennen. Hieronder nog wat ideeën: - Houden jullie van koken en bakken? Maak dan eens letter-koekjes. - Bedenk een lied waarvan iedere zin begint met een bepaalde letter - Schrijf een klein briefje aan je kind en leg dat bij zijn bed terwijl hij slaapt - Schrijf een kort boodschappenbriefje en laat je kind het lezen en de juist boodschappen pakken in de winkel - Schrijf letters in het zand, in scheerschuim of in een bak met droge erwten Oh ja, wat een GROOT succes bij ons was, was vieze woorden ! Poep, pies, kak, scheet en stront zijn echt hilarisch en ge-wel-dig als het gaat om leren lezen (én schrijven). Mijn advies aan jou? Hou het luchtig en speels. Je kind leert echt vanzelf lezen. Het ene kind doet het snel, de ander neemt wat meer de tijd. Dat de kinderen op school kunnen lezen met 7 jaar betekent niet dat dit een standaard is die voor ieder kind prettig en haalbaar is. Uiteindelijk (voordat je kind 20 is) kan hij/zij lezen (tenzij er een medische of andere reden is die niet gangbaar is). En tot die tijd...hoef je alleen maar te genieten en je kind te ondersteunen in zijn/haar eigen interesses. Wat jij kan doen is zorgen voor een omgeving waarin taal altijd aanwezig is (zoals alle voorbeelden die ik hiervoor gaf) en dat je er geen druk op legt. Leren mag en kan leuk zijn. Ik hoop dat je geholpen bent met deze blog. Heb je nog vragen? Dat begrijp ik heel goed! Stel ze gerust hieronder. Dan beantwoord ik je vraag in een volgende blog. Liefs Esra

De wereld van een kind is sterk gefocust op leren. Leren lopen, leren praten, leren omgaan met emoties, leren lezen, schrijven, rekenen en de wereld begrijpen. Misschien voel jij als (toekomstige) unschooler soms ook de drang om je kind van alles te willen leren: samenwerken, een plan maken, lezen, netjes eten, jezelf aankleden of luisteren naar anderen... Allemaal prachtig. En waarschijnlijk wil je dit je kind allemaal bijbrengen vanuit jouw beste intenties. Je wil je kind voorbereiden op een toekomst waarin je kind een gelukkige, evenwichtige, zelfstandige volwassene is die vol zelfvertrouwen de wereld in stapt. Maar daarin wordt een héél belangrijk punt vaak over het hoofd gezien: Veiligheid. Wanneer een kind zich veilig voelt in jouw gezelschap dan heeft het brein ruimte om nieuwe verbindingen te maken. Om te groeien en zich te ontwikkelen. In tegenstelling tot wanneer een kind zich onveilig voelt. Dan reageert een kind vanuit de overleefstand "de vlucht- of vechthouding" vanuit de amygdala. Er is dan fysiek geen mogelijkheid in het brein om functioneel en effectief te leren en nieuwe verbindingen te leggen. Nu hoor ik je bijna opgelucht zuchten "Phoe ... fijn ... mijn kind is veilig. Er zijn geen bedreigingen. Dus mijn kind staat niets in de weg om zich op de meest optimale manier te ontwikkelen." Toch is een gevoel van veiligheid iets veel subtielers dan vaak gedacht wordt. Veiligheid is een gevoel. Een weten dat jij er mag zijn. Dat je gehoord en gezien wordt. Dat je gewaardeerd wordt. En dat er iemand voor je is wanneer je het zelf even niet meer weet. Daarom is het zó belangrijk en zó waardevol om er te zijn voor jouw kind. Juíst op het moment dat jouw kind het moeilijk heeft. Juíst wanneer je hem/haar achter het behang zou willen plakken. Juíst wanneer je kind je lijkt uit te dagen en maar (negatieve) aandacht blíjft vragen. Juist dán is het moment om te investeren in jullie relatie. Want dat zijn de momenten waarop jouw kind bevestigd krijgt: Ben ik veilig? Mag ik er zijn? Word ik gezien? Ben je er écht voor mij? Kan je kind alle vragen met een JA beantwoorden? Dan kan het brein optimaal nieuwe kennis tot zich nemen. Moet je daarbij over je eigen grenzen heen gaan? Nee natuurijk niet. Maar weet dat juist op het moment dat het voor jouw kind uitdagend is jij het grote anker bent voor liefde, vertrouwen en veiligheid. En dát is de basis die nodig is om optimaal te leren. Wil je dus jouw kind zo goed mogelijk ondersteunen in zijn/haar ontwikkeling? Investeer dan in jullie relatie. Voorál op die momenten dat jouw ouders/de leerkracht op school en de maatschappij een oordeel zou hebben over zijn/haar gedrag. Een wijzende vinger, een boze reactie of straf is niet wat jouw kind nodig heeft. Maar kies voor interesse, waardering, open armen, een extra knuffel en heldere grenzen die vanuit verbinding gegeven worden. Dat biedt de basis voor een kind om te weten dat het veilig is, dat het mag zijn wie het is, en dat het onvoorwaardelijk geliefd wordt. Vanuit liefde en vertrouwen kan jouw kind zich ontwikkelen en de wereld verkennen met een open houding en het zelfvertrouwen om te leren en te groeien. Dus, hoe uitdagend het leven soms ook is, probeer altijd de focus te houden op het feit dat jouw kind zich veilig, gehoord en gewaardeerd voelt. Want dat is de sleutel tot kunnen leren op de meest effectieve én meest plezierige manier.

"Hoe kan ik mijn kind(eren) het beste unschoolen? Er zijn mensen die er over schrijven, praten en delen. Maar iedereen zegt iets anders. En ik raak ervan in de war." Deze vraag krijg ik de laatste tijd veel. En omdat jij daar misschien ook mee zit, wil ik mijn visie met je delen, zodat je hier wat meer helderheid in krijgt. In onze maatschappij (vooral binnen het schoolsysteem) zijn we gewend geraakt aan het idee dat er voor alles een beste methode is. Of het nu gaat om het laten doorslapen van je kind, het leren lezen of schrijven, het bereiken van succes, of het behouden van een goede gezondheid; er zijn methodes voor alles. Allemaal methodes die jou verder willen helpen. En natuurlijk... het kan heel inspirerend zijn om daar eens in te duiken. Om eens te snuffelen aan de manier waarop een ander het doet. Maar jij bent niet die ander. En jouw kind is gelukkig ook geen 13 in een dozijn-kind. Jullie zijn allebei uniek. Niemand kan je dus vertellen wat de beste weg is. Anderen kunnen alleen delen wat voor hun heeft gewerkt. Dit is de reden waarom ik in de begeleiding en coaching van unschool-ouders altijd nieuwsgierig ben naar jou. Ik ben niet geïnteresseerd in de visie van een unschool-goeroe. Je zal mij nooit "de grote namen in unschool-land" zien quoten. Want het gaat niet om hun visie. Het gaat om jou. Om waar jij je goed bij voelt. Om wat er IN jou leeft. En naar wat jouw triggers, wensen en behoeften zijn wanneer je jouw kind steeds meer vrijheid geeft om zijn/haar eigen pad te bewandelen en te leren op een eigen manier. Unschooling is vooral een proces voor de ouder. Het gaat om het afschudden van lagen die niet langer bij je passen. Om uiteindelijk meer innerlijke vrijheid en vertrouwen te ervaren. Want je kunt je kinderen niet in vrijheid opvoeden als je zelf niet vrij en vol vertrouwen bent. Daarom begint unschooling bij jou, als ouder. En voor de één betekent dat dat je álles loslaat. Dat je kinderen zelf beslissen hoe laat ze gaan slapen, wat ze eten en wanneer, hoeveel ze gamen en of ze wel of niet naar buiten gaan. Voor de ander betekent het dat je grenzen geeft in wat wel en niet oké is. Omdat die grenzen bij jou passen. Niet vanuit angst of oude programmering. Maar vanuit liefde voor jezelf. Omdat het voor jou kloppend is. En je op die manier een leukere, fijnere moeder (of vader), partner en mens bent. De beste manier van unschoolen is dus door weer te ontdekken wie jij bent. Waar jij je goed bij voelt, waar jouw grenzen liggen, wat jou plezier en energie geeft. En vanuit die verbinding met jezelf kan je je kind(eren) optimaal ondersteunen en begeleiden in wie zij zijn en wíllen zijn. Jij bent dan hun levende voorbeeld van hoe je leeft naar je eigen waarheden en hoe je grenzen geeft vanuit jouw eigen authentieke visie. Zonder (les)methodes, zonder toetsen, zonder angst. Maar vanuit plezier, verbinding en een diep verlangen te leven in vrijheid. Dát is unschoolen op de beste manier. Door weer diep van binnen te voelen en weten wie jij bent. Zodat je geen enkele methode meer nodig hebt, maar je eigen pad loopt. Samen met je kind(eren). ****** Ben je op zoek naar meer diepgande ondersteuning bij dit innerlijke proces van unschooling? Dan ben ik er voor jou! Ik bied hiervoor een heel mooi unschool-coachingstraject aan waarin jij vanuit verbinding met jezelf weer de ouder wordt die je graag wilt zijn. Vol vertrouwen, met een heldere visie en met een glimlach op je lippen die van binnnuit komt. Ben je hierin geïnteresseerd? Lees dan hier verder. 

Leren is leven. Niets meer en niets minder. Gewoon het plezier volgen van jouw kind(eren) en van jezelf. Het enige wat van jou gevraagd wordt is dat je weer gaat leven. Zonder voorwaarden, regels en oordelen . En dat je je weer gaat verbinden met wie jij werkelijk bent. Ergens diep in jou leef jij, leeft het kind in jou. Misschien wel ergens onder al die lagen conditionering en programmering. Maar je bent er. Die gelukkige stralende jij was nooit weg. En nu ... samen met jouw kind ... mag jij weer jij worden. En mag jouw kind zichzelf blijven. Stralend, sprankelend, open, gelukkig en puur. Zie je de sprankeling in de ogen van je kind? Geniet je daar ook zo van? Volg het maar. Laat je meevoeren in de wereld van jouw kind. Ontdek de magie die jouw kind ervaart. Voel het ongeremde plezier weer door je eigen aderen stromen. En merk dan ook weer op wat jou blij maakt. Waar jouw hart sneller van gaat kloppen. Dát is leven. Dát is leren. Dát is wat ik jou gun. Dát is wat ik jouw kind gun. Dát is wat ik de wereld gun.

Het korte antwoord is: Nee. Bij unschooling draait het erom dat kinderen leren van het leven. Leren ontstaat dus in de (belevings)wereld van jouw kind. Daarbij geeft je kind zelf sturing in dat leerproces. Allemaal hele mooie woorden. Maar wat betekent dat nou? Wanneer je kind interesses heeft in lezen is dat natuurlijk super leuk. Je wil je kind hierin ondersteunen. En dat kan ook op heel veel verschillende manieren. Maar een leesmethode is niet waar je dan aan moet denken. AANSLUITING BIJ BELEVINGSWERELD Een leesmethode heef een vaste opbouw waarbij jouw kind aan de hand wordt meegenomen in de "juiste" volgorde van opdrachtjes maken. Met een leesmethode leert je kind eerst de losse letters en korte woordjes, daarna korte zinnetjes (die geen mens in het dagelijks leven zou zeggen ) en daarna de gecombineerde letters, leestekens en langere zinnen. Je kind leert daarmee wel lezen, maar het sluit zeer waarschijnlijk niet aan bij de werkelijke behoefte van jouw kind. Je kind wil een boodschappenbriefje schrijven. Of ook uit een boek kunnen lezen. Net als jij. Misschien wil jouw kind daarom liever gelijk hele woorden leren lezen/schrijven. Het eerste woord van onze zoon was "brantwirman" en onze dochter schreef als eerste woord "mailitolpoonie" . En dat deden ze op hetzelfde moment als dat ze leerden lezen. Het sloot aan bij hun belevingswereld én ze ontdekten het lezen/schrijven helemaal op hun eigen manier en in hun eigen tempo. Een leesmethode had hun weggehouden van hun eigen unieke manier van leren. AUTONOMIE Daarbij heeft jouw kind bij het volgen van een methode geen controle of sturing in het leerproces, want de opbouw in "het alfabet leren" en "woorden lezen" is al vooraf bepaald. Door een methode te volgen leer je jouw kind dat iets buiten jouw kind vertelt én weet wat de juiste volgorde is om iets aan te leren. Maar dat is niet wat unschooling is. Bij unschoolen leert jouw kind vanuit eigen interesses en op zijn/haar eigen manier en tempo. Het vraagt van jou om een stapje terug te doen (uit de leidersrol). En je kind te begeleiden vanuit rust en vertrouwen. Daar ontstaat de magie. 

Mijn droombeeld? Dat niet alleen alle kinderen, maar ook alle volwassenen weer vrij zijn! Vrij in hun hoofd, vrij in hun hart, vrij in hun lijf. Je kan ervoor kiezen om je kind(eren) te gaan unschoolen. Maar dat kan alleen als je zelf ook de vrijheid (weer) intern voelt. En dat is soms een uitdaging. Want bijna alle volwassenen zitten vol met allerlei "waarheden" die we geleerd hebben van onze ouders, leraren, vrienden en de samenleving waarin we leven. Maar wat als we dat allemaal los kunnen laten? Mijn droom is dus veel groter dan alleen een wereld waarin kinderen niet meer op school leren. Ik geloof, streef en zet me in om een wereld te creeeren waarin iedereen weer met plezier in de dag opstaat. Waarin iedereen zijn hart volgt. En doet waar hij/zij lol in heeft en waar zijn/haar talenten liggen. Of je nu een kind bent of een volwassene. Want alleen dan maken we de wereld mooier met wie we al zijn. Je hoeft niks te worden. Je hoeft niks meer te doen dan alleen maar te voelen wie jij van binnen al bent. En dat is wat veel ouders voelen dat ze hun kind(eren) gunnen. Maar dat kan alleen als jij dat (als ouder) ook weer gaat voelen en voeden. We gaan stoppen met "out of the box" denken waarin je het net even anders doet dan iedereen om je heen (regulier onder vs thuisonderwijs). We gooien die box overboord! Ga weer leven. Ga weer voelen. Ga weer stralen. En geef dat aan je kinderen mee. Dat is mijn droombeeld! En daar zal ik je vanavond nog veel meer over vertellen in het webinar over unschooling (waar het dus veel verder gaat dan alleen "hoe leert mijn kind leren zonder lesmethodes). Het is een verschuiving in de wereld. Een nieuw perpectief. Een beweging die komt vanuit ons hart. En daar help ik je graag verder in om dat vrije en heerlijke leven te (gaan) leven. Voel jij hem ook? Maar loop je nog tegen praktische problemen of innerlijke stemmetjes aan die jou vertellen dat hjet moeilijk is, dat je het niet kan of dat het dan misschien niet goed gaat komen met je kind(eren)? Let me know! En plan een gratis gesprek met me in. Ik kijk graag met je mee en geef je help je weer verder op weg. Liefs Esra 

Een korte afstemming die jou het gevoel geeft waar je aan op zoek bent. Zet je creatiekracht aan en creeer het leven van je dromen.

Wordt het niet eens tijd om het toe te geven? Het onderwijssysteem is kapot! Het is aan jou om op te staan! En te zeggen: het oude systeem is dood. Ik doe er niet meer aan mee. Vanaf nu gaan we weer leven en leren zónder angst. Zónder testen en toetsen, voorwaarden, labels en vaste leerplanningen.

Vorige week ging onze dochter nog even buiten plassen voor het slapen gaan. Ze weet wel dat ze haar schoenen s avonds aan moet van ons, maar ze was toch maar heel even buiten??? Opeens hoorde we haar gillen! Ik rende naar haar toe terwijl ze schreeuwde dat ze gestoken was door een schorpioen. Paniek!! We namen haar snel mee naar binnen en mijn man zoog het gif uit de gestoken plek. Daarna deden we er direct ijs op. "Hoe voelt het?" vroeg ik toen ze na de eerste schrik tegen me aan zat. Ze vertelde dat haar voet pijn deed. En hoe de pijn omhoog klom haar been in. Oei... het gif is er dus niet uit. Dit klonk niet goed. Mijn man belde voor de zekerheid 112. Stel je voor dat deze schorpioen een giftige variant is ... "Mam, kan jij met je energie het gif stoppen dat door mijn lijf omhoog gaat?" Natuurlijk! Ik was zo geschrokken dat ik dat totaal vergeten was! Haar been had ze een beetje raar gedraaid op de bank liggen. Zo deed het minder pijn. En ze wees aan waar de pijn en het gif op dat moment zat. Het kwam bijna tot haar heup. Snel verbond ik met me de aarde en alles om me heen. Ik voelde de verbinding en hield mijn hand iets boven de plek die ze had aangewezen. Direct voelde ik wat er onder mijn hand zat en trok het er in energie uit. Sliertjes gif kwamen naar buiten. En vrijwel meteen zag ik haar been ontspannen. Ik ging met mijn hand via haar bovenbeen naar haar voet en nam daar ook weg wat er niet hoorde. Haar lichaam ontspande... ze zuchtte... "Wat ervaarde je? Heb je er iets van gemerkt? vroeg ik haar. "Het is weg mam. De pijn is verdwenen." Ik voel nog een klein beetje waar hij mij gestoken heeft, maar verder is alle pijn weg." Wat fijn dat ze zo wijs was om mij te vragen met energie te werken. Op advies va de 112 zijn we nog even naar de eerste hulp van het ziekenhuis gereden. Ze waren daar heel vriendelijk en vertelden dat een schorpioenteek niet gevaarlijk is, maar wel heftiger is dan een wespensteek. En dat ze haar graag even checkten, omdat de pijn omhoog haar been in kroop. Ze waren verbaasd ... er was bijna niets te zien van de steek. Haar huid was een klein beetje rood waar ze gestoken was, maar verder zag je niets. We konden dus weer onverrichte zaken terug naar huis. En uiteindelijk lagen we om 1 uur s nachts weer op bed. We konden allemaal weer ontspannen. ****** Maar wat heeft dit nu met unschoolen te maken? Unschoolen betekent niet alleen je kind niet naar school doen en geen lesjes meer uit een werkboek maken. Unschoolen betekent dat je (weer opnieuw) een diepe verbinding gaat maken met jezelf, met je kind en met alles om je heen). Je neemt niets meer klakkeloos aan van een ander. Maar je gaat je eigen wijsheid weer herkennen, erkennen en gebruiken. Voor mij is het werken met energie en het invoelen van wat er gebeurt in mijn eigen of andermans lichaam een tweede natuur geworden. Mijn manier van leven en mijn visie hoeft niet hetzelfde te zijn als die van jou. Iedereen draagt zijn eigen-wijsheid in zich. Als je gaat unschoolen krijg je niet alleen de kans om los te komen van het schoolsysteem, maar ook van alle andere systemen om ons heen. En alle systemen in jou. Dát is wat mij betreft unschooling. Niet vanuit je hoofd beredeneren en volgen wat "unschool-proffesionals" jou vertellen. Maar weer écht voelen en verbinden met je hart, met je lichaam en met jouw eigen-wijsheid . **** En als je nu denkt "Ik wil met jou in contact. Ik wil ook vanuit die verbinding met mezelf en vanuit dat vertrouwen en die rust mijn kind unschoolen." stuur me dan een privé berichtje. Dan plannen we een gratis en geheel vrijblijvend kennismakingsgesprek in. Geniet van deze mooie dag . Liefs Esra